subdiaconatus
subdiāconātus, ūs, m. (subdiaconus), das Amt eines Unterdiakonus, das Subdiakonat, Gregor. epist. 9, 66.
benedicere digneris famulum tuum quem ad ~us officium eligere dignatus es, uti ‥ sanctis altaribus fideliter subministret
me ‥ illi in ministerio ~us servientem
iste cum adhuc in gradu esset ~us ‥ sacratus est ‥ ad diaconatum
ordines ~us et diaconatus
littera dimissoria, dum ‥ secum dispensetur super furtiva recepcione ordinis ~us
litteras trium ordinum sc. ~us, diaconatus et presbiteratus
quorum quatuor sunt dignitates, viz. decanatus, cantoria, cancellaria, et thezauraria. ‥ et licet prebendarii vicarie et ~us et vicarius vocentur et subdecanus voce verbali, curam tamen nullam habent ‥ in ecclesia predicta
subdĭācŏnātŭs, ūs, m. , sous-diaconat : S. Greg. Ep. 9, 66.