About Report a problem

Menu

subjectibilis

subjectibilis [CL subjectus p. ppl. of subicere+-bilis; cf. subicibilis], (phil.) capable of being subjected (to). b capable of being a subject. naturalis [materia] est que ‥ ~is ‥ est forme naturali, artificialis vero que subjecta est forme in arte Ps.-Gros. Summa 303.  b de substantia contingit loqui ‥ secundo modo quantum ad hoc quod ~is et predicabilis ‥ et sic a logico consideratur Bacon VIII 36.

Saved

Recent