About
Menu

subjectare

subjectare [CL] 1 to subject, to make subject or subordinate (to a higher power or authority). b to treat as inferior (to). auctoritati subditi estote ‥ propter conscienciam. ‥ ipsos regie potestati ‥ fore ~atos. qui enim omnes submittit, a subjeccione nullum excepit Wycl. Compl. 91.  b premitto azoreum colorem aliis. ‥ color iste [rubeus] assimilatur flamme ignis que est materia ignea in substancia aerea accensa ‥ et hec est racio quare iste color ~atur colori azoreo qui aeri assimilatur Bad. Aur. 109. 2 (phil.) to be a subject for (an accident), underlie. b (pass.) to be grounded (in a subject), inhere. in ipso [Eucharistie] sacramento manet unum corpus ~ans accidencia panis, quod voco corpus mathematicum, et extractum a specifica quiditate panis Otterb. 165 (= Conc. III 346b).  b species illa non est ~ata post consecracionem (Tyss.) Ziz. 153; intelligencias, sciencias, et volencias, que sunt relaciones racionis ~ate in Deo Wycl. Dom. Div. 142; duplex est forma: quedam intrinseca in re ipsa ~ata, alia extrinseca, que non sic in re ipsa ~atur sed ab extrinseco exemplariter eam denominat Id. Quaest. Log. 235; peccatum originale non in illo semine ~atur Id. Trial. 221; qualitates ‥ immateriales que ~antur in anima Christi multiplicantur cum ipsa per hostiam, ut sciencia, justicia. et alie virtutes anime Christi Wycl. Conf. 121; inquisitor ‥ quesivit an illa accidencia corporalia que ante consecracionem formaliter inherebant substancie panis ‥ post consecracionem inhereant eidem pani ‥ aut in alia substancia ~entur (Herford) Ziz. 327; quod accidens ~atur in accidente sicut velocitas in motu Netter DAF II f. 86va C.

Saved

Recent