subiugius

subjŭgĭus, a, um, adj. [sub-iugum],

• of or belonging to the yoke, that is attached to the yoke: lora, Cato R. R. 135, 5; Vitr. 10, 3, 3 Schneid. N. cr.— Subst.: subjŭ-gĭa, ōrum, n. plur. (sc. lora), yoke-straps, Cato R. R. 63.

subiugius, a, um (sub u. iugum), zum Joche gehörig, subiugia lora, Jochriemen, Cato r.r. 135, 5. Vitr. 10, 3, 3: dies. bl. subiugia, Cato r.r. 63.