subrectio
subrēctio (surrēctio), ōnis, f. (subrigo, s. Prisc. part. XII vers. Aen. 11, 204), I) die Aufrichtung, phallorum fascinorumque, Arnob. 5, 39. – II) die Auferstehung, Christi, Arator 1, 314.
subrēctĭō, ōnis, f. (subrigo), ¶ 1 action de dresser, érection : Arn. 5, 39 ¶ 2 résurrection : Arat. 1, 314.