subrefectus
subrefectus, a, um (sub u. reficio), einigermaßen wieder erquickt, subrefectus primo conspectu alloquioque carissimi sibi spiritus, als er wieder etwas neue Lebenskraft geschöpft hatte, Vell. 2, 123, 3.
subrĕfectus, a, um (sub, reficio), un peu remis, un peu soulagé : Vell. 2, 123, 3.