subrufus
sub-rūfus, a, um, rötlich, color, Plin. 37, 170: iris, Plin. 21, 41: cicatrix alba sive subrufa, Vulg. Levit. 13, 19. – prägn. v. Menschen, rothaarig, der Rotkopf, Plaut. capt. 648.
~us, aliquantulum rufus
unus [equus ] ‥ coloris nigri, alter pili ~i
mustele ‥ ~e
ex nigro ‥ vel ~o panno
urina ‥ rufa vel ~a ‥ flegma dulce ‥ significat
tunica Salvatoris inconsutilis et †subconfusi [l. subrufi; cf. ] coloris: subrufi Torigni Chr. 189
urina ‥ ~fa aut ruffa
acus muscata ‥ habet ‥ florem indum vel ~um
duo homines ‥ quorum alter totus fuisse canis conspersus videbatur, alius vero intermixtim ~us fuisse credebatur
subdolus ille, non ruffus sed ~fus
rex Henricus secundus, vir ~us
regem ~um ‥ nisi quod colorem hunc ‥ canities ‥ alteravit
dalmatica ‥ ~i coloris purpuram ‥ prebet
ex rubeo colore et albo ‥ quandoque ruffus, quandoque ~fus
subrūfus, (16) a, um, roussâtre, rougeâtre : Plin. 37, 170 || qui a les cheveux roux : Pl. Capt. 648.