subrisio

subrīsio, ōnis, f. (subrideo), das Lächeln, μειδίαμα, quod nos subrisionem possumus appellare, Hieron. in Amos 2. ad v. 5, 8 sqq.

subrisio [LL], smile, grin. nec sequitur ex isto inconveniens nisi ignaris simealis ~o vel scandalum Wycl. Ver. I 94.

subrīsĭō, ōnis, f. (subrideo), rire léger, sourire : Hier. Amos 2, 5, 8.