subrogatio
subrogātio, ōnis, f. (subrogo), die Wahl an die Stelle eines anderen, die Nachwahl, Ambros. epist. 13, 2.
hec personarum subrogacio inviolabiliter in perpetuum inter eos ‥ observetur
alius vel alii per ipsum abbatem et successores suos loco ejus vel eorum subrogetur vel subrogentur. in ejus vel eorum tamen ammocione et alterius vel aliorum subrogacione
ad episcopatum Cicestrensem electus fuerat et magistri R. de W. loco ipsius sine assensu regis ~one
cum ‥ prioratus per obitum ‥ Henrici ‥ vacet ‥ ad ~onem novi prioris ‥ procedere intendimus
pro quo licet alias vestre sanctitati scripserimus pro ~one in jus et litem domini R. Ravenser nuper mortui in prebendam altaris S. Martini ‥
ammocio prioris Dovor' et ~o alterius loco sui jure domini proprio
recedente albedine per ~onem forme nigredinis
subrŏgātĭō, ōnis, f. , subrogation, substitution : Ambr. Ep. 13, 2.
est rei litigiosæ in alium translatio, quam a Bonifacio VIII. rejectam Gallicus forensis usus recepit. Compendiosa benef. Expositio, quæ consuli potest.