subscriptor
subscriptor, a signer of an accusation, joint prosecutor
subscriptor, ōris, m. [subscribo].
- (Acc. to subscribo, I. B. 1.) A signer or joint-signer of an accusation, Cic. Div. in Caecil. 15, 47; 16, 51: venalis scriptor et subscriptor tuus, id. Dom. 19, 49: accusatore Lentulo subscriptoribusque ejus, id. Q. Fr. 3, 4, 1: sine ullo subscriptore descendit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1.—
- II (Acc. to subscribo, I. B. 3. b.) One who subscribes or assents to any thing, a favorer, approver (post-class.): sententiae legisque fundus subscriptorque, Gell. 19, 8, 12: subscriptores approbatoresque verbi, id. 5, 21, 6.
subscrīptor, ōris, m. (subscribo), I) der Unterschreiber, übtr., der Beipflichter, Begünstiger, subscriptores approbatoresque huius verbi, Gell. 5, 21, 6: non ut huius sententiae fundus subscriptorque fierem, Gell. 19, 8, 12. – II) insbes., der Unterschreiber der Klagschrift, der Mitkläger, Cic. div. in Caecil. 47 u. 51. Cael. in Cic. ep. 8, 8, 1.
subscrīptŏr, (13) ōris, m. (subscribo), ¶ 1 accusateur en second : Cic. Q. 3, 4, 1 ; Cæc. 51 ; Cæl. d. Cic. Fam. 8, 8, 1 ¶ 2 qui souscrit à qqch., approbateur, partisan : Gell. 5, 21, 6 ; 19, 8, 12.
- 1. medeaanklager;
- 2. ondersteuner.
subscrīptor ōris, m
- subscribo, a signer of an accusation, joint prosecutor: proximus: secessio subscriptorum.