About
Menu

subsecutivus

subsecutivus [CL subsecutus p. ppl. of subsequi+-ivus] 1 that follows in time or sequence, subsequent; b (w. dat.). antequam a Normannia gens ~a in presidium eorum succresceret Found. Waltham 20; quam naturalis fuerit ‥ pagina forsan ~a declarabit Gir. SD 40; hiemali tempore toto et quadragesimali ~o Id. Spec. II 24; sufficiebant ad percussoris agnitionem uxoris ‥ proclamantis testimonium et mors ~a Gerv. Tilb. III 99.  b c1212 infra terminum illum et Pascha proximo ~um Gir. Ep. 5 p. 192. 2 consequent, that follows as effect or result (also as sb. n.); b (w. gen.). ~a ebrietatis incommoda Salomon eleganti compendio enumerat P. Blois Ep. 7. 20B; totum te impendas amori sapientie, cujus accessoria et ~a erunt testimonio Salomonis bona temporalia pariter et aeterna Ib. 81. 251C; quod ‥ ~e sint ‥ mendaciorum ‥ penalitates E. Thrip. SS VII 2.  b talia nunc sunt opera talium sermonum ~a Gir. SD 30.

Saved

Recent