suesco
suesco, to become used, accustom oneself
- I Neutr., to become used or accustomed; in the tempp. perff., to have accustomed one’s self; hence, to be wont, used, or accustomed (rare).
- a Tempp. press.: Drusus in Illyricum missus est, ut suesceret militiae, Tac. A. 2, 44; 2, 52; Aus. Ep. 16, 91.—
- b Tempp. perff.: has Graeci stellas Hyadas vocitare suërunt, Cic. poët. N. D. 2, 43, 111: a te id, quod suesti, peto, etc., id. Fam. 15, 8: mittere suevit, Lucr. 6, 793: de divis dare dicta suërit, id. 5, 53: gemmis florere arbusta suësse, id. 5, 912: vincere suevit, Prop. 4 (5), 10, 17: sueverat claustra remoliri, Claud. in Eutr. 1, 194.—
- II Act., to accustom, habituate, train (very rare in finite verb): ut lectos viros ... disciplinae et imperiis suesceret, Tac. A. 2, 52. —Esp., P. and P. a.: suētus, a, um.
- 1 Accustomed, wont, used, habituated; with inf.: ex aliis sentire sueti, Lucr. 2, 903: mala secundis rebus oriri sueta, Sall. Fragm. ap. Aug. Civ. Dei, 2, 18: suetus abstinere, Liv. 5, 43: curru succedere sueti Quadrupedes, Verg. A. 3, 541: vexare suëtae, Hor. S. 1, 8, 17: comitialem propter morbum despui suetum, Plin. 10, 23, 34, § 69.—With dat.: his (armis) ego suetus, Verg. A. 5, 414: neque conjugiis suscipiendis neque alendis liberis sueti, Tac. A. 14, 27: suetae aquis volucres, Tac. H. 5, 6: sueti latrociniis, id. A. 2, 52: suetus civilibus armis, Luc. 1, 325. —
- 2 Transf., of things, customary, usual (mostly post-class.): contra Cheruscis sueta aput paludes proelia, Tac. A. 1, 64: sueto militum contubernio gaudere, id. H. 2, 80 fin.; vestigium, Ap. Met. 6, 30, 8; cibaria, id. ib. 9, 32, 19.—Hence, subst.: suē-tum, i, n., a custom, usage: se ad sectae sueta conferunt, Ap. Met. 4, 24, 5.
➳ formes sync. suerunt Cic. ; suerit Lucr. 5, 53 ; suesse Lucr. 5, 912 || pour la forme sŭēmus Lucr. 1, 60 ; suēmus (dissyll.) Lucr. 1, 131, il semble bien quʼon ait affaire non pas à un verbe sueo disparu, mais au pf. syncopé suevimus.
- sueo (old), from suus, to become used, accustom oneself: ut suesceret militiae, Ta.— To accustom: lectos viros disciplinae, Ta.—Hence, perf, to be wont, be accustomed: has Graeci stellas Hyadas vocitare suërunt, C.poët.: id quod suesti peto.
-
…aequora curru extremamque petit, Phoebea cubilia, Tethyn frenatis Neptunus equis, fluit omnis ab antris Nereidum chorus et sueto certamine nandi candida perspicuo conuertunt brachia ponto. At Pyrenaei frondosa cacumina montis turbata Poenus terrarum pace petebat. Pyrene…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…, paelice ancilla et adsuetudine Actes devinctum, nihil e contubernio servili nisi abiectum et sordidum traxisse. deicitur familiaritate sueta, post congressu et comitatu Otho, et ad postremum, ne in urbe aemulatus ageret, provinciae Lusitaniae praeficitur…
Tacitus, Annales
-
…et ruris reditu et ratione colendi, exercere manum non paenitet et lapis illic si stetit, antiquus quem cingere sueverat error fasceolis vel gallinae pulmone rogare, frangitur et nullis violatur Terminus extis, et quae fumificas arbor vittata lucernas…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…volant. coturnicibus veneni semen gratissimus cibus, quam ob causam eas damnavere mensae, simulque comitialem propter morbum despui suetum, quem solae animalium sentiunt praeter hominem. abeunt et hirundines hibernis mensibus, sola carne vescens avis ex i…
Pliny the Elder, Natural History
-
…proximum et commeatibus non egenum, regionem Commagenam, exim Cappadociam, inde Armenios petivit. comitabantur exercitum praeter alia sueta bello magna vis camelorum onusta frumenti ut simul hostem famemque depelleret. primum e perculsis Paccium primi pili centurionem obvium…
Tacitus, Annales
-
…O terra hospita, portas bello armantur equi, bellum haec armenta minantur. Sed tamen idem olim curru succedere sueti quadrupedes, et frena iugo concordia ferre ; spes et pacis ait. Tum numina sancta precamur Palladis armisonae ,…
Vergil, Aeneid
-
…Maeonios Italo scelerauit sanguine fluctus tunc inerat. molli luxu madefacta meroque inlecebris somni torpentia membra fluebant. quis gelidas suetum noctes thorace grauatis sub Ioue non aequo trahere et tentoria saepe spernere, ubi hiberna ruerent cum grandine nimbi ,…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…tempore, ut aiebat sacerdos, id postulante, stipatum me religiosa cohorte deducit ad proxumas balneas, et prius sueto lavacro traditum, praefatus deum veniam, purissime circumrorans abluit, rursumque ad templum reductum, iam duabus diei partibus…
Apuleius, Metamorphoses
-
…armis erant. mox Augustodunum petit propero agmine, certantibus inter se signiferis, fremente etiam gregario milite, ne suetam requiem, ne spatia noctium opperiretur viderent modo adversos et aspicerentur ; id satis ad victoriam. duodecimum apud lapidem…
Tacitus, Annales
-
…fieri et gremium penetrare puellae, nam quid rusticitas non crederet indomitorum stulta virum, pecudes inter ritusque ferinos dedere sueta animum diae rationis egenum in quamcumque fidem nebulonis callida traxit nequitia, infelix facilem gens praebuit aurem. successit Iovis…
Prudentius, Contra Symmachum