suffarcino
suffarcino, to stuff full, stuff out below
suf-farcĭno (subf-), āvi, ātum, 1, v. a., to stuff full, to cram (ante- and postclass.).
- I Lit.: incedunt suffarcinati cum libris, Plaut. Curc. 2, 3, 10 (289): vidi Cantharam Suffarcinatam, stuffed out, i. e. with a bundle under her dress, Ter. And. 770: bellule suffarcinatus, crammed full, gorged with food, Ap. Met. 10, 16, 14; aliquem multis muneribus, id. ib. 9, 29, 7.—
- II Transf., to deck, adorn, enrich: auro et argento et veste, Cassiod. Inst. Div. Litt. 28. (* suffarrānĕus or suffarrānĭus, a false read. for furnariae, Plin. 7, 43, 44, § 135 Sillig ad h. l.)
suffarcino, āvi, ātum, āre (sub u. farcino), vollstopfen, vollpacken, bepacken, alqm muneribus, Apul. met. 9, 29. – Partiz. suffarcinātus, a, um, vollgestopft, bepackt, eine Wulst vor sich tragend, Plaut. Curc. 289. Ter. Andr. 770: übtr., bellule, gut vollgestopft, -gefüttert, Apul. met. 10, 16: auro et argento et veste, reich versehen mit usw., Cassiod. instit. div. litt. 28.
suffarcĭnō (16) (subf-), āvī, ātum, āre, tr., charger, surcharger ; surt. au part. suffarcinatus, chargé, surchargé : Pl. Curc. 289 ; Ter. Andr. 770 || bien rempli, repu, lesté : Apul. M. 10, 16.
suffarcinō —, ātus, āre
- sub + * farcina; FARC-, to stuff full, stuff out below: Canthara suffarcinata, i. e. big with child, T.