suffodio
suffodio, to dig under, sap, undermine
suffodiō, fōdī, fossus, 3, a.: to dig underneath; pierce, stab, run through, 11.671. (sub and fodiō)
suf-fŏdĭo (subf-), fōdi, fossum, 3, v. a.,
- to dig or pierce underneath; to pierce or bore through; to dig under, sap, undermine (class.; not in Cic.): ilia equis suffodere, Liv. 42, 59: inguina, Suet. Dom. 17: equos, to stab in the belly, Caes. B. G. 4, 12; Tac. A. 1, 65; 2, 11: suffosso equo, Verg. A. 11, 671; Liv. 42, 59; Curt. 4, 13, 33: radices frumenti, Plin. 18, 21, 50, § 184: montes, Vell. 2, 33, 4; Plin. 36, 15, 24, § 104; cf.: vineas expediunt suffodiendis muris, Tac. H. 2, 21: Alexandria est fere tota suffossa, undermined, Auct. B. Alex. 5, 1: a cuniculis subfossum in Hispaniā oppidum, Plin. 8, 29, 43, § 104: quercus subfossae fluctibus, id. 16, 1, 2, § 5: sacella suffossa, incensa, sapped, overthrown, Cic. Har. Resp. 15: rupes suffossa, Sen. Ep. 90, 6: montes, Vell. 2, 33.
suffodio, fōdī, fossum, ere (sub u. fodio), I) unten graben, -stechen, a) v. lebl. Objj. untergraben, unterwühlen, unterminieren, murum, Sall.: muros, montes, Plin.: moenia cuniculo, Curt.: murum Babylonis illum latissimum suffossione, Vulg.: Alexandria est suffossa, Auct. b. Alex.: sacella suffossa, Cic.: radices frumenti, Plin. – b) leb. Wesen u. deren Körperteile, von unten durchbohren, equos, Caes.: inguina, Suet.: ilia, Curt.: ilia equo, Plin.: equos telis, Curt.: palmis infestis latera, Apul. – II) prägn., in der Tiefe anlegen, specum, Curt. 9, 8 (32), 14.
suffŏdĭō (12) (subf-), fōdī, fossum, ĕre, tr., ¶ 1 creuser sous, fouiller, percer, saper : muros Tac. H. 2, 21, saper des murailles, cf. Plin. 8, 104 ; sacella suffossa sunt Cic. Har. 32, des sanctuaires ont été sapés, cf. Sen. Ep. 90, 6 ¶ 2 percer par-dessous, de bas en haut, transpercer : Liv. 42, 59, 3 ; suffossis equis Cæs. G. 4, 12, 2, perçant le ventre des chevaux, cf. Virg. En. 11, 671 ; Curt. 4, 13, 33 ¶ 3 faire en creusant, creuser : Curt. 9, 8, 14.
- 1. ondergraven, ondermijnen [murum; montes];
- 2. van onderen doorstéken [equos].
suffodiō (subf-) fōdī, fossus, ere
- sub+fodio, to dig under, sap, undermine: murum, S.: sacella suffossa: nullum suffossi specūs vestigium, no indication of a mine, Cu.—To pierce from below, stab underneath, bore through: equis ilia, L.: subfossis equis, stabbed in the belly, Cs.