sufflatorium
sufflātōrĭum, i, n. [sufflo],
- the bellows, Vulg. Jer. 6, 29.
sublatorium,bloestbaelg
iij patellas ferri, iij ~ia(
duo ~ia, pret. iij d., sic vend.
sufflātōrĭum, ĭī, n. , soufflet [à souffler] : Vulg. Jer. 6, 29.
Soufflet à souffler.
Souffletiernuncupatur, in Stat. ann. 1350. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 378. art. 238.
Mettre sa teste en un souffletdicitur de Stolido, qui cum loquitur, nihil præter ventum profert. Lit. remiss. ann. 1400. in Reg. 155. Chartoph. reg. ch. 129 :
Tay toy, tu n'yez pas digne de parler, mets ta teste en un Soufflet.
Soufflace, pro
Soufflet, Egregius in malam ictus, dixerunt. Lit. remiss. ann. 1396. in Reg. 151. ch. 195 :
Icellui Perrin lui alast donner une belle Soufflace ou buffe.Aliæ ann. 1398. in Reg. 153. ch. 393 :
Elles se sont plaintes sans cause, se en auront chacune deux Soufflaces.
Sed quia probandus erat velut in Sufflatorio, etc.