suffocatio
suffōcātĭo (subf-), ōnis, f. [suffoco],
- a choking, stifling, suffocating, Sen. Ep. 54, 2; hence, mulierum, suffocation of the womb, hysterical passion, Plin. 20, 5, 15, § 30; 26, 15, 90, § 158; v. suffoco, I.
suffōcātio, ōnis, f. (suffoco), das Ersticken, der Erstickungszustand, Sen. ep. 54, 3: suffocationes mulierum, Mutterbeschwerden, Hysterie, Plin. 20, 30: so auch absol., suffocationes, Plin. 26, 158: übtr., resolve suffocationes impotentium commerciorum, Cypr. test. 3. 1. p. 108, 17 H.
signum: quoniam [v. l. quando ] strangulatio hunc intercipit spiritum vel apoplexia [gl.: est ~o ]
[spiritus ] ingrossati cum ad mitigationem interiorum nec attrahi possint nec emitti, ipsum animal ~onis telo perimunt
squinantia est apostema gutturis acutum, cito ~onem et sepissime inducens
~o est ablacio anhelitus propter matricem ascendentem vel fumos ascendentes ad cor
admirari coepit et se Anselmi meritis a ~one aquarum liberatum fuisse non dubitavit
perpendentes de inundatione pluviarum immoderata tam fenis quam segetibus ~onem generalem imminere
ad ~onem subitaneam dictorum duodecim prefectorum unum concilium generale ‥ celebrari ordinarunt in quo dictos ‥ perimere proposuerunt
mira juris salvatio ubi nihil occurrit nisi juris ipsius ~o et misericordie detestatio
redundat manifeste in retardacionem et ~onem justicie super hujusmodi feloniis perpetratis faciende
suffōcātĭō, (16) ōnis, f. (suffoco), suffocation, étouffement : Plin. 20, 30 ; 26, 158.