sumptuarius
sumptuarius, of expense, sumptuary
sumptŭārĭus, a, um, adj. [2. sumptus],
- of or relating to expense, sumptuary: rationes nostrae, Cic. Att. 13, 47, 1: lex, id. ib. 13, 7, 1; cf. id. Fam. 7, 26, 2; Suet. Caes. 43; id. Aug. 34; Gell. 2, 24.
sūmptuārius, a, um (sumptus), die Ausgaben-, den Aufwand betreffend, Aufwands-, lex, Cic. u.a.: rationes, Cic.
habent et haec convivia suas ~ias vel cibarias leges
leges cibarias, quas alibi Cato ‥ vocat ~ias
sūmptŭārĭus, (14) a, um (sumptus), qui concerne la dépense : Cic. Fam. 7, 26, 2 ; Att. 13, 7, 1 ; rationes sumptuariæ Cic. Att. 13, 47, 1, comptes de dépenses.
Qui erogat sumptus. Glossæ Antiquæ MSS. et Papias. Vide Inscript. vett. 331. 2. 333. 5.
sūmptuārius
adj.
- 2 sumptus, of expense, sumptuary: rationes nostrae: lex.