sumptus

sumptus, a, um, Part. of sumo.

sumptus,, ūs (gen. sumpti, Cato R. R. 22, 3; Lucil., Turp., Caecil., and Varr. ap. Non. 484, 30 sq.; Turp. ib. 132, 16; Plaut. Trin. 2, 1, 21 (243); id. Cas. 2, 7, 2 (425)), m. [sumo, II. D.],

• expense, cost, charge (class.; used alike in sing. and plur.; cf. impendium): at tibi tanto sumptui esse mihi molestum'st, Plaut. Mil. 3, 1, 78 (673): quor tu his rebus sumptum suggeris, Ter. Ad. 62; 370; 807: sine sumptu tuo, id. Eun. 1076: perpetuos sumptus suppeditare, nec solum necessarios, sed etiam liberales, Cic. Off. 2, 12, 42: illud te rogo, sumptu ne parcas, id. Fam. 16, 4, 2: extra modum sumptu et magnificentiā prodire, id. Off. 1, 39, 140; cf.: sumptus epularum, id. Tusc. 5, 34, 97: quid sumptūs in eam rem aut laboris insumpserit, id. Inv. 2, 38, 113: ad incertum casum et eventum certus quotannis labor et certus sumptus impenditur, id. Verr. 2, 3, 98, § 227: sumptum in rem militarem facere, id. Fam. 12, 30, 4: omnino nullus in imperio meo sumptus factus est, id. Att. 6, 2, 4: nulli sumptūs, nulla jactura, id. Cael. 16, 38; cf. id. Att. 5, 21, 5: adventus noster nemini ne minimo quidem fuit sumptui, id. ib. 5, 14, 2: sumptum nusquam melius posse poni, id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3: exiguus sumptus aedilitatis fuit, id. Off. 2, 17, 59: quaestores sumptum, quem oportebat dari, non dederunt, id. Inv. 2, 29, 87: si qui suo sumptu functus esset officio, id. Fam. 3, 8, 3: magnum numerum equitatūs suo sumptu alere, Caes. B. G. 1, 18: publico sumptu, Liv. 40, 38, 6: oppida publico Sumptu decorare, Hor. C. 2, 15, 19: quom tolerare hujus sumptus non queat, Ter. Heaut. 544: ubi videbit tantos sibi sumptus domi Cottidianos fieri, id. ib. 1028; 930: unde in eos sumptus pecunia erogaretur, Liv. 1, 20, 5: in his immanibus jacturis infinitisque sumptibus, Cic. Off. 2, 16, 56: minuendi sunt sumptus, id. Leg. 2, 23, 59: sumptus, quos in cultum praetorum socii facere soliti erant, circumcisi aut sublati, Liv. 32, 27, 4: servi qui opere rustico Faciundo facile sumptum exercerent suum, could pay their expenses, i. e. the cost of keeping them, Ter. Heaut. 143: non amplius in singulas cenas sumptus esse facturos, Gell. 2, 24, 2: cenarum, id. 2, 24, 12; 2, 24, 15.

sūmptus, ūs, m. (sumo), I) das Nehmen, Einnehmen einer Medizin, decoctio cotidie sumptui data, Plin. Val. 1, 61 in. – II) der Aufwand, die Kosten, epularum, Cic.: sumptum facere in rem od. impendere od. insumere od. ponere, Cic.: sumptum haurire ex aerario, suppeditare a sociis, Cic.: sumptum dare, Cic.: sumptum afferre, Cic.: sumptum inferre alci, anrechnen, Cic.: suo sumptu fungi officio, Cic.: sumptu ne parcas, Cic.: omnem sumptum belli polliceri, Iustin.: sumptum suum exercere, die Kosten ihrer Ernährung herausbringen, Ter. u. Eccl.: levantur tamen miserae civitates, quod nullus fit sumptus in nos neque in legatos neque in quaestorem neque in quemquam, weil sie keinen Aufwand für mich, für meine Legaten usw. zu machen brauchen, Cic. ad Att. 5, 16, 3. – Plur., nulli sumptus, nulla iactura, Cic.: luxuriae sumptus suppeditare, Plaut.: porpetuos sumptus suppeditare, nec solum necessarios sed etiam liberales, Cic.: modum facere sumptibus (v. einem Gesetz), Liv.: cum cotidiani maximi fierent sumptus, Nep.: minuendi sunt sumptus, Cic.: sumptus, quos in cultum praetorum socii facere soliti erant, circumcisi aut sublati, Cic. – prägn., großer Aufwand, Verschwendung, Nero inusitatae luxuriae sumptuumque, Eutr. 7, 14: si illi pergo suppeditare sumptibus, die Mittel zu geben für seine V., Ter. heaut. 930. – ➳ Heteroklit. Genet. sumpti, Caecil. com. 180. Turpil. com. 172. Cato r.r. 22, 3. – bes. oft in der Redensart sumpti facere, Kosten aufwenden (auf etw.), absol., intercapedo sumpti faciundi, Turpil. com. 184: m. Acc. worauf? restim, Plaut. Cas. 425: m. Acc. was? od. wieviel? quod facit sumpti, Plaut. trin. 250 Sch.: quid sumpti facere, Lucil. 1050: quantum sumpti fecerit, Varro sat. Men. 52. – Dat. öfter sumptu, zB. Cic. ep. 16, 4, 2.

sumptus, sumtus [CL] 1 (act of) outlay, expenditure (of money or other resources); b (w. ref. to entry in or into accounts). opus ‥ suum, innumeris ~ptibus et laboribus frustratis, ad destructionem aliis reliquit Gosc. Transl. Aug. 33C; 1168 non est adeo resupinus ut nullos ~ptus faciat rege nescio J. Sal. Ep. 265 (261); Britannie ‥ incole ‥ in peregrinationem tendentes omnibus gentibus cultu et ~ptu clariores H. Hunt. HA I 6.  b Osbernus ‥ Thomam fere per triennium in breviandis ~ptibus reditibusque suis jugiter occupabat Grim Thom. 10. 2 need, demand, or obligation to expend (money, effort, time, or other resource), liability, charge, cost; b (w. gen., possessive, or sim. expressing bearer of the cost etc.). 796 evangelium sine ~ptu exponam [I Cor. ix 18; cf. II Cor. xi 7] Alcuin Ep. 111; 1157 ubi finis [causae] poterit esse et ~ptu facilior et copia amicorum felicior J. Sal. Ep. 96 (31); oportere ~ptus computare ad istam spiritualem edificationem [cf. Luc. xiv 28] Ailr. Serm. 24. 23. 331A; unde ‥ et grandis sollicitudo ubi dies singuli cum mortibus quotidianis exspectantur et ~ptibus H. Bos. Ep. 20. 1452A; ad feminarum fastus ‥ puerorum ~ptus, educationes, et promotiones ‥ quanta sufficere posse putabis? Gir. GE II 23; in †semptibus [l. ~ptibus] magnis et crebris periculis S. Lexington Ep. iv.  b murum ‥ ~tu publico privatoque ‥ construebant Bede HE I 12; monasterium idem locupletavit, suo largo ~ptu a fundamento astructum W. Poit. I 52; ~ptibus regiis J. Ford Serm. 56. 5; c1225 eundo in negotia eorum infra comitatum ‥ ~ptu proprio et extra predictum comitatum ~ptu eorum Cart. Beauchamp 95; s1295 et communibus †sentibus [? l. suntibus i. e. ~tibus] patrie fecerunt emi illis albas tunicas B. Cotton HA 307; s1325 transeuntes ‥ ~ptibus et de mandato pape Ad. Mur. Chr. 45; 1442 ~ptis [sic] regis propriis et expensis Analog. Cant. Pilg. 23. 3 resources (esp. such as are allowed or provided for the purpose of meeting costs), expenses, costs. b sum (of money or sim.). ecclesiarum omnium ~ptus suis potius marsupiis serviant W. Malm. GR IV 339; 1169 a regis muneribus abstinere, ut nec ~ptus ab eo recipere permittantur J. Sal. Ep. 292 (289); ut deficerent ~ptus ad edificia construenda (Hugo) NLA II 43; habet ~ptus unde possit expendere Ockham Pol. I 302; a1480 ad edificacionem altarium in eadem [capella] ‥ ~ptus opportunos dedit Let. Ch. Ch. xvii.  b ingentes ~ptus auri et argenti aliarumque rerum preciosarum ei sepe mittebat Ord. Vit. V 10 p. 382. 4 produce. quatinus ipse et heredes ipsius servirent familie Cadoci ex ~ptibus hujus agri preter ipsos (Cadocus 59) VSB 128.

1 sūmptus, a, um, part. de sumo.

2 sūmptŭs, (9) ūs, m. , coût, dépense, frais : exiguus sumptus ædilitalis fuit Cic. Off. 2, 59, il nʼy a eu que de modiques dépenses pour mon édilité ; perpetuos sumptus suppeditare Cic. Off. 2, 42, fournir aux dépenses continuelles, cf. Cic. Att. 11, 13, 4 ; sumptu [dat.] ne parcas Cic. Fam. 16, 4, 2, [je te prie] de ne pas regarder à la dépense ; adventus noster nemini ne minimo quidem fuit sumptui Cic. Att. 5, 14, 2, mon arrivée nʼa pas coûté même la moindre chose à personne ; suo sumptu equitatum alere Cæs. G. 1, 18, 5, entretenir de la cavalerie à ses frais ; sumptu publico Cic. Verr. 2, 5, 45, aux frais de lʼÉtat ; in militem sumptum facere Cic. Pomp. 39, faire des dépenses pour lʼentretien des soldats, cf. Fam. 12, 30, 4 ; Att. 5, 16, 3 ; sumptum nusquam melius posse poni Cic. Q. 3, 1, 3, [jʼaffirme] quʼon ne peut nulle part employer mieux son argent ; sumptum dare Cic. Inv. 2, 87, fournir à (allouer pour) une dépense.

➳ gén. arch. sumpti Cæcil. 180 ; Turpil. Com. 172 ; Cato Agr. 22, 3 || [v. en part.] sūmptī făcĭō, fecī, factum, ĕre, tr., faire la dépense de : restim sumpti fecerim Pl. Cas. 425, je ferais la dépense dʼune corde ; quod facit sumpti Pl. Trin. 250, ce quʼil dépense, cf. Lucil. Sat. 1050 ; Varro Men. 52 || souv. dat. sumptu, v. plus haut Cic. Fam. 16, 4, 2.

sumptus vel sumtus, us. m.
支用。費用。Praebere exigue sumptum 所給者僅足用。Exercere suum sumptum 作工以度日。Tibi tanto sumptui esse mihi molestum est 為爾如是大費吾不堪也。Suppeditare ei sumptum 供其養廉。

Suggest a Translation
See an image

sūmptus (1)

• P. of sumo.

sūmptus (2) ūs, dat.tū or tuī, m

• sumo, outlay, expense, cost, charge: quor tu his rebus sumptum suggeris, T.: sumptu ne parcas: epularum: nulli sumptūs, nulla iactura: adventus noster nemini ne minimo quidem fuit sumptui: nullus fit sumptus in nos, no expense is lavished us: numerum equitatūs suo sumptu alere, Cs.: oppida publico Sumptu decorare, H.: undein eos sumptūs pecunia erogaretur, L.: opere rustico Faciundo sumptum exercere suum, i. e. support themselves, T.