superbipartiens

superbipartiēns, entis (super u. bis u. partior) u. superbitertius, a, um (super u. bis u. tertius), eine gerade Zahl u. darüber noch zwei Teile davon enthaltend, Boëth. inst. arithm. 1, 28.

superbipartiens [LL], being the larger number in an integer ratio of the form n + 2 : n (also as sb.). b (w. duplex or sim.) being the larger number in a ratio of the form xn + 2 : n where x > 1. superpartiens numerus est qui continet aliud et ejus aliquas partes, cujusmodi species sunt ~iens, qui continet aliquem numerum, et ejus duas tercias, ut quinarius se habet ad ternarium, vel ejus duas quintas, ut septennarius se habet ad quinarium Bacon XV 222; numerus excedens dicitur superparciens ad numerum qui exceditur, cujus sunt species ~iens, supertriparciens et sic deinceps. ~iens, quando excedit ipsum secundum duas ejus partes, quomodo se habent v et iij Siccav. PN 103; latitudinis autem [corporis humani] ad profunditatem est proporcio ~iens tercias, qui duos super terciis exuberant Odington 46; ~iens tercias est quando major terminus in se semel continet totum minorem, et ejus partem non aliquotam, duas tercias, sicut quaternarius [sic] ad ternarium, et sic deinceps Hothby Prop. 329.  b duplex ~iens, que continet aliquem numerum bis et ejus duas tercias ‥ vel ipsum bis et ejus duas quintas ‥ et sic de aliis secundum quod numerus ~iens multiplicatur Bacon XV 224; triplex ~iens: puta si contineat ipsum ter et duas ejus partes; quadruplex ~iens, et sic deinceps Siccav. PN 104; multiplex superpartiens est quotus major numerus continet minorem plus quam semel et ejus aliquas partes, vel duas, vel tres, vel quotlibet. si bis et ejus duas partes, vocatur duplex ~iens, ut sunt octo ad tria. si ter et duas partes, dicitur triplex ~iens, ut undecim ad tria Odington 54.

sŭperbĭpartĭēns, tis super, bipartio) et sŭperbĭtertĭus, a, um super, bis, tertius) qui contient un nombre et les deux tiers de ce nombre (5/3, 10/6, 15/9, etc.) : Boet. Arithm. 1, 28.