Logeion | superbia

sŭperbĭa, ae, f. [superbus].

In a bad sense, loftiness, haughtiness, pride, arrogance (syn.: arrogantia, insolentia, fastidium, fastus): num sibi aut stultitia accessit aut superat superbia? Plaut. Am. 2, 2, 77 (709): magnitudinem animi superbia (imitatur) in animis extollendis, Cic. Part. Or. 23, 81: divitiae dedecoris plenae sunt et insolentis superbiae, id. Rep. 1, 34, 51: abicio superbiam, Plaut. Merc. 5, 2, 10 (851): in rebus prosperis superbiam magno opere, fastidium arrogantiamque fugiamus, Cic. Off. 1, 26, 90; so (with fastidium) id. Rep. 1, 32, 48; (with arrogantia) id. Inv. 1, 54, 105; Caes. Fragm. ap. Gell. 4, 16, 8; (with avaritia) Liv. 43, 2, 2; (with insolentia, contumacia) Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; (with importunitas), id. Rep. 1, 40, 62; id. Lael. 15, 54; (with inhumanitas) id. de Or. 1, 22, 99; (with crudelitas) Liv. 8, 33, 11; (opp. moderatio) id. 8, 33, 13: domicilium superbiae, id. Agr. 2, 35, 97: pone superbiam, Hor. C. 3, 10, 9: superbiam alicujus retundere, Phaedr. 4, 23, 21: in vultu damnosa superbia vestro, Ov. A. A. 3, 509: silentium ipsius in superbiam accipiebatur, was interpreted as pride, Tac. A. 6, 19 (13) fin.: absit superbia, asperitas, Plin. Ep. 8, 24, 5: nec tanta superbia victis, Verg. A. 1, 529.—Plur.: secundas fortunas decent superbiae, Plaut. Stich. 2, 1, 28 (301).—
- - 2 Conceit, vanity: legatos, velut ad ludibrium stolidae superbiae in senatum vocatos esse, Liv. 45, 3, 3.—
  - 3 Rudeness, discourtesy: superbiam tuam accusant, quod negent te percontantibus respondere, Cic. Fam. 7, 16, 3.— *
- B Transf., of things: album opus propter superbiam candoris concipit fumum, the delicacy of white (as a color), Vitr. 7, 3, 4.—
II In a good sense, lofty spirit, honorable pride (poet. and in post-Aug. prose): sume superbiam Quaesitam meritis, Hor. C. 3, 30, 14: nec tantam Vespesiano superbiam, Tac. H. 3, 66.—
- B Transf., of things: eadem causa in piris taxatur superbiae cognomine, Plin. 15, 15, 16, § 53; cf. superbus, II. B. 1.

superbia, ae, f. (superbus) = ὑπερηφανεία, das Sich-Erheben über andere, her Stolz, I) im üblen Sinne = der Übermnt, Hochmut, die Hoffart, der Stolz (Ggstz. humanitas, aequitas, moderatio), oft neben arrogantia u. insolentia, Cic. u.a.: superbiam abicere, Plaut., ponere, Hor.: alcis superbiam retundere, Phaedr.: per superbiam aetatem agere, Sall.: absit superbia, asperitas, Plin. ep.: tumens inani superbiā graculus, Phaedr. – Plur., secundas fortunas decent superbiae, Plaut. Stich. 300. – übtr., candoris, das Ekele der weißen Farbe, Vitr. 7, 3, 4. – II) im guten Sinne = das Hochgefühl, stolze Selbstgefühl, sume superbiam (durch Verdienste), Hor. carm. 3, 30, 14: nec tantam Vespasiano superbiam, ut etc., Tac. hist. 3, 66. – übtr., eadem causa in piris taxatur superbiae cognomine, Plin. 15, 53. – ➳ arch. Genet. superbiai, Plaut. cist. 40.

superbia [CL] 1 lofty self-esteem, pride, arrogance; b (as first of mortal sins); c (w. ref. to Sirach x 15); d (~ia vitae, w. ref. to I Joh. ii 16). non ita omnes episcopi vel presbyteri ‥ quia non scismatis, non ~iae, non inmunditiae infamia maculantur, mali sunt Gildas EB 69; ille [sc. diabolus pugnat] ~ia, tu semper humilitate Alch. Ep. 299; ~ia ideo vocatur, quia supra quam debeat graditur Simil. Anselmi 7; qui sibi facit advocatum contra dominum suum per ~iam, perdat quod de eo tenet (Leg. Hen. 43. 3) GAS 569; tunc etiam Berfrid consul restitit ~ie Pictorum H. Hunt. HA IV 8; leva manus tuas in ~ias eorum qui malignantur in sancto [cf. Psalm. lxxiii 3] H. Bos. Ep. 4. 1429A (= Ib. 20. 1454B). b nunc ‥ capitalia crimina secundum canones explicabo. prima ~ia, invidia, fornicatio, inanis gloria, ira longo tempore, tristitia seculi, avaritia, ventris ingluvies, et Augustinus adjecit sacrilegium Egb. Pen. 1; primum est ~ia cum homo cor suum exaltat Hon. Spec. Eccl. 1010A. c dispersit ‥ superbos mente cordis sui quia initium omnis peccati ~ia Bede Hom. I 4. 19D; haec ‥ propria voluntas ‘~ia’ est illa, quam initium omnis peccati scriptura nuncupat Simil. Anselmi 6; ~ia ‥ radix omnium malorum est J. Sal. Pol. 480C. d ~ia vitae est cum se quis jactat in honoribus Bede Ep. Cath. 92D; tres sunt generales anime corruptiones, concupiscentia carnis, concupiscentia oculorum, et ~ia vite. ‥ ~ia vite ‥ mentis generat elationem W. Dan. Sent. 39. 2 (in positive sense) pride, exaltation of spirit. b splendour, glory. 1195 nobilis ~ia est, nobilissima vero, si ipsa confusio contemnatur inconfusibiliter propter Christum P. Blois Ep. 124. 372A; hic illam sibi precipue familiaritatis confidentiam ad suum conciliavit Jhesum, que illum in tantam extulerat ~iam ut de cetero ‥ omnem mundi gloriam ‥ arbitraretur ut stercora Ad. Eyns. Hug. I 10. b quibus participans tamquam frater copiis bone sororis, positus est a Domino in ~iam seculorum [cf. Is. lx 15] Ad. Eyns. Hug. I 10. 3 swelling. dolor brachii diffugit, digitorum usus in solitum emicuit ‥ male sana ~ia colli resedit W. Malm. GP V 270.

sŭperbĭa, (8) æ, f. (superbus), ¶ 1 orgueil, fierté, hauteur, insolence : Cic. Rep. 1, 51 ; Off. 1, 90 ; Verr. 2, 4, 89 ; Læl. 54 ; pl., Pl. St. 300 ¶ 2 [en bonne part] noble fierté : Hor. O. 3, 30, 14 ; Tac. H. 3, 66 ; [fig.] Plin. 15, 53.

superbia, ae f (superbus) hoogmoed, trots; (poët.; postklass.) zelfverzekerdheid.

superbia , ae. f.
驕傲。大方。— candoris 甚白者。

Suggest a Translation
See an image

, Dolus. Pactus Legis Salicæ tit. 35. § 5 : Si quis ligatum per Superbiam, aut per virtutem a Gravione tulerit, etc. Est enim hoc loco Superbia, dolus, nostris Supercherie, ita ut opponatur virtuti, seu vi, uti redditur in Edit. Pith. tit. 34. Eadem Lex tit. 41. § 16 : Si quis per Superbiam aut per inimicitiam, caballos aut jumenta aliena tribatterit. Capitulare Pipini Regis Italiæ cap. 36 : Et si fuerit aliquis, qui per ingenium fugitando de Comitatu ad alium Comitatum se propter istum sacramentum distulerit, aut per Superbiam jurare noluerint semoti, etc. Lex Longob. lib. 1. tit. 16. § 5. Liutpr. 125. (6, 72.) : Si quis dolose (edit. Heroldi malitiose) aut per Superbiam...... mulierem percutere præsumpserit, etc. Adde lib. 2. tit. 36. § 3. Leges Henrici I. Regis Angl. cap. 43 : Qui igitur facit advocatum contra dominum suum per Superbiam, perdat quod de eo tenet.

, Bona, facultates. Statuta Montispessul. MSS. ann. 1204. ex Cod. Colbert. 4936 : Puella quæ numquam habuit virum non possit nubere sine consilio parentum suorum, vel cognatorum, vel gadiatorum, et ille qui eam duceret sine consilio jam dictorum, incidat in manus domini persona ejus et tota sua Superbia. Legendum forte Substantia. Vide Superbus.

, Ornamenti muliebris genus. Reg. visitat. Odon. archiep. Rotomag. ex Cod. reg. 1245. fol. 18. r° : Præcipimus quod de cætero non apponatis crocum in peplis, nec habeatis Superbias crispatas, nec zonas argenteas aut scacatas.

superbia ae, f

superbus, loftiness, haughtiness, pride, arrogance: quae est ista superbia: divitiae plenae insolentis superbiae: illa tua singularis: increpans superbiam Papiri, L.: pone superbiam, H.: in voltu damnosa superbia vestro, O.—Conceit, vanity: ad ludibrium stolidae superbiae, L.—Rudeness, discourtesy: superbiam tuam accusant, quod negent te percontantibus respondere.—High spirit, honorable pride: sume superbiam Quaesitam meritis, H.

Menu

Word wheel

superbia

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent