supercilium
supercilium, an eyebrow
Could not find supercili in Logeion dictionaries.
supercili Noun: neuter genitive singular of supercilium
- I Lit., the eye-brow (good prose; more freq. in the plur.).
- α Plur.: ex superciliorum aut remissione aut contractione facile judicabimus, etc., Cic. Off. 1, 41, 146: supercilia abrasa, id. Rosc. Com. 7, 20: superiora superciliis obducta sudorem a capite defluentem depellunt, id. N. D. 2, 57, 143: nec sedeo duris torva superciliis, Ov. H. 16 (17), 16: constricta, Quint. 1, 11, 10: torta, Plaut. Rud. 2, 2, 12 (317): conjuncta, Suet. Aug. 79: usque ad malarum scripturam currentia, Petr. 126, 15; Plin. 11, 37, 51, § 138: balenae, id. 9, 62, 88, § 186; Quint. 11, 3, 78; 11, 3, 79; 11, 3, 160: mulieres potissimum supercilia sua attribuerunt ei deae (Junoni Lucinae), Varr. L. L. 5, § 69 Müll.; cf. Fest. p. 305 ib.—
- β Sing.: altero ad frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio, Cic. Pis. 6, 14: triste, Lucr. 6, 1184: altero erecto, altero composito supercilio, Quint. 11, 3, 74: quo supercilio spicit, Plaut. Mil. 3, 1, 100 (695): hirsutum, Verg. E. 8, 34; Hor. Ep. 1, 18, 94; Ov. A. A. 3, 201; Juv. 2, 93 al.: supercilium salit (as a favorable omen), Plaut. Ps. 1, 1, 105 (107).—
- B Transf., the prominent part of a thing, the brow, ridge, summit (not ante-Aug.): clivosi tramitis, Verg. G. 1, 108: tumuli, Liv. 34, 29, 11: infimo stare supercilio, at the bottom of the projection, id. 27, 18, 10; cf. Stat. Th. 6, 63: supercilium quoddam excelsum nacti, Auct. B. Afr. 58, 1; Plin. 6, 5, 5, § 17.—In archit., a projecting moulding over the scotia of a column or cornice, Vitr. 3, 3 med.; a threshold, id. 4, 6, 5.—Of the coast of the sea: supercilia ejus sinistra, Amm.22, 8, 8; the shore of a river: Nili, id. 14, 8, 5: Rheni, id. 14, 10, 6: fluminis, id. 17, 9, 1: amnis, Ap. Met. 5, 25, 10.—
- II Trop.
- A The nod, the will: cuncta supercilio movens, Hor. C. 3, 1, 8; Claud. Ep. ad Ser. 2, 58.—
- B Pride, haughtiness, arrogance, sternness, superciliousness (class.; mostly sing.): supercilium ac regius spiritus, Cic. Agr. 2, 34, 93; id. Sest. 8, 19; id. Red. in Sen. 7, 14; Sen. Ben. 2, 4, 1; Juv. 6, 169; 5, 62: triste Catonis, Mart. 11, 2, 1: pone supercilium, id. 1, 5, 2: supercilii matrona severi, Ov. Tr. 2, 309; cf.: contegere libidines fronte et supercilio, non pudore et temperantiā, Cic. Prov. Cons. 4, 8.
deinde rasis ~iis, et auribus ac naribus praecisis
~ium,oferbruwa
cum aliquid videre volueris directe, ~ia stringis
~ium quod habet multos pilos significat inepcionem loquendi
illi pili [sc. palpebrarum ] vocantur cilia; sicut pili super radicem palpebrarum vocantur ~ia
hoc ~ium,surcil
unus equs(bay cum oculis et ~iis albis
non ‥ hoc proferendo horrendis ~iorum jaculis me vulnerandum arbitror
qui me caperato gannit suscensendum ~io
nobis tam austerus es et tam hispidum nobis da[n ]s ~ium
non reveritus beati Theodori archiepiscopi ~ium sed veneratus magisterium
omnium in confessione ~ium recusans, Anselmum expetebat
non defuit qui sub illorum ~io peteret saltriam intromitti
[musica ] ~ium ponit, austeritatem reponit, jocunditatem exponit
precor ‥ ne harum apices litterarum arrogantiae ~ium esse suspiceris, sed obsequium potius humilitatis ac pietatis veraciter esse cognoscas
majoris ‥ videtur ~ii vinctum Jesu Christi se dicere quam apostolum
Nero ‥ quomodo viveret imperiali ~io requisivit
gente Normannica in tunicis ferreis Anglorum aucdacter deiciente ~ium
non in elato ~io, equitatu pompatili seu multitudine gravi ‥ incedebat
terra ‥ eorum, quae vocabatur Astaroth-Carnaim, in ~io erat Sodomorum
tanta indignatione succensi sunt, ut eum aliquando lapidarent, aliquando de ~io montis si potuissent precipitarent
duxit ‥ aquam ‥ a ~io montis quasi quingentis passibus remoto
usque ad ~ium vallis Suavedala
in transversum ascendendo usque ad ~ium de Erhacleth'
in ‥ stipend' G. Carpentarii ‥ operant' super novum ~um contra tria altaria
in nova factura trabis sive ~ii camere militis infra hospicium
in asseribus pro ~io ecclesie
absque supercilio michi nubis sub tegumento / copula cum foliis prebuit herba thorum
millefolium dicitur ~ium Veneris
miriofillos sive ut Latini millifolium [v. l. millefolium ] majus, i. ~ium Veneris dicunt, nascitur in locis palustribus, tirsum habet ex una radice mollem, folia similia feniculo, Anglicenoseblede
~ium Veneris, venter apis, mille folium,yarws
supersilium Veneris ‥ millefolium
millefolium, sive ~ium Veneris, aut achillea, a Graecis miriophillon dicitur, ab Anglismyllefoly autyarow
politricum agrestis dicitur andiantos. alii tricomanens, alii ebenitricon. Egyptiiethuc vocant, Romani cincinnalem vel capillos terre vel ~ium terre
- 1. wenkbrauw, sg. ook coll. wenkbrauwen;
- 2. (metaf.) strengheid, ernst [censorium]; ➤ -i severi matrona;
- 3. hoogmoed, arrogantie, trots;
- 4. verhoging, heuvel, overhangende rand of oever [clivosi tramitis; excelsum]; ➤ infimo -o aan de voet v.d. heuvel;
- 5. (Hor.) knik van het hoofd; ➤ Iuppiter cuncta -o movens.
眉毛。眉。傲。威儀。嚴。點頭。頂。伸出之塊。— montis 山頂。Salit supercilium 有盼望。Constricta supercilia 皺之眉。
Suggest a Translation
See an image
Superlicium, Vestis ecclesiastica, in Ordinar. MS. S. Petri Aureæ-vallis. Vide Superpellicium.
sommità
riva, ciglio, costa; supercilia fluminis Rheni Amm le rive del (fiume) Reno.
- 2 CAL-, an eyebrow: supercilia abrasa: superiora superciliis obducta: duris torva superciliis, O.: Hirsutum, V.: Deme supercilio nubem, H.—A brow, ridge, summit: clivosi tramitis, V.: infimo stare supercilio, at the bottom of the projection, L.—Fig., a nod, will: Cuncta supercilio movens, H.—Pride, haughtiness, arrogance, superciliousness, gloom: supercilium ac regius spiritus: aetas digna supercilio, Iu.: supercilii matrona severi, O.
-
…scilicet aut cum aliquo pari, an cum altero barbato Epicuro, cum altero Catilinae lanternario consule neque hercule ego supercilium tuum neque conlegae tui cymbala fugi neque tam fui timidus ut, qui in maximis turbinibus ac fluctibus rei publicae…
Cicero, in Pisonem
-
…, sed ut Graeculum, ut adsentatorem, ut poetam. devenit autem seu potius incidit in istum eodem deceptus supercilio Graecus atque advena quo tot sapientes et tanta civitas. revocare se non poterat familiaritate implicatus et simul inconstantiae famam…
Cicero, in Pisonem
-
…Transalpini sanguinis abstulisset sed vos populumque Romanum non consilio neque eloquentia, quod in multis saepe accidit, sed rugis supercilioque decepit. Luci Piso, tune ausus es isto oculo, non dicam isto animo, ista fronte, non…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…coniecturam adfert hominibus tacita corporis figura, ex fraude, fallaciis, mendaciis constare totus videtur qui idcirco capite et superciliis semper est rasis ne ullum pilum viri boni habere dicatur ; cuius personam praeclare Roscius in scaena tractare consuevit ,…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…si acres ac diligentes esse volumus animadversores que vitiorum, magna saepe intellegemus ex parvis. Ex oculorum optutu, superciliorum aut remissione aut contractione, ex maestitia, ex hilaritate, ex risu, ex locutione, ex reticentia ,…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…nostis, vitam inter se utriusque conferte, qui non nostis, faciem utriusque considerate. nonne ipsum caput et supercilia illa penitus abrasa olere malitiam et clamitare calliditatem videntur non ab imis unguibus usque ad verticem summum, si quam…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…non supercilium, sed pignus rei publicae videbatur tanta erat gravitas in oculo, tanta contractio frontis, ut illo supercilio annus ille niti tamquam ; vade ; videretur. erat hic omnium sermo est tamen rei publicae magnum…
Cicero, pro Sestio
-
…consulem. non enim nos color iste servilis, non pilosae genae, non dentes putridi deceperunt ; oculi, supercilia, frons, voltus denique totus, qui sermo quidam tacitus mentis est, hic in fraudem homines impulit ,…
Cicero, in Pisonem
-
…aut Africanus aut maximus et non Caesoninus Semiplacentinus calventius, respondes altero ad frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio crudelitatem tibi non placere. hic te ille homo dignissimus tuis laudibus conlaudavit. crudelitatis tu, furcifer, senatum…
Cicero, in Pisonem
-
…Piso, tune ausus es isto oculo, non dicam isto animo, ista fronte, non vita, tanto supercilio, non enim possum dicere tantis rebus gestis, cum A. Gabinio consociare consilia pestis meae non te illius…
Cicero, post Reditum in Senatu