About
Menu

supermittere

supermittere [LL] 1 to place on top. pulvis ceterarum specierum ~mittatur Gilb. IV 201. 1. 2 to put or place in addition, add. in Scantone Normannus Crassus ~misit iij lib' et unam markam auri et hoc vadiavit Ivoni vicecomiti DB I 376rb. 3 to impute, allege, ‘surmise’ (cf. AN surmettre). 1275 cepit quemdam garcionem ‥ et illum occasionavit et supermisit ei latrocinium Hund. I 320a; 1426 redditum detinuit, ~endo et allegando quod ‥ Cl 276 m. 6.

Saved

Recent