supermolior
super-mōlior, ītus sum, īrī, überstehen, hinbringen, undecimā die, quam supermolitus est illic, Alexandriam venit, Itin. Alex. 45 (104).
sŭpermōlĭor, ītus sum, īrī, intr., se démener (se dépenser) au plus haut point : Itin. Alex. 45.