ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

superlocutio

superlocutio [CL super-+locutio] 1 (rhet.) excess in speech, ‘over-speaking’. est yperbole ~o vel excessio in sententia et colorum nomine exsuperatio nuncupatur Gerv. Melkley AV 86. 2 (for ἐπίλογος) epilogue, ‘additional speech’. item epis componitur hic epilogus, -gi, i. ~o alicujus rei Osb. Glouc. Deriv. 187.

Saved

Recent