About
Menu

supernatare

supernatare [CL] 1 to lie on the surface of (liquid), float on top of (w. dat. or acc.); b (absol. or intr.). natura olei est, ut si ponatur in aliis liquoribus, omnibus ~et Ailr. Serm. 13. 22. 287C; nenufar ‥ est lilium quod crescit in aquis et habet folia lata ~antia aquam SB 31; quocirca hec res quam omnes homines habent, phlegmate suo, quod eam ~at, aliquantulum evacuato, ponatur in chemia Ripley 175.  b mare Mortuum Grece ‘lacus Asfalti’, id est bituminis, appellatur, eo quod bitumen ~ans soleat in illo colligi Bede Gen. 124B; ut necesse non fuerit conservari in arca, quae possunt in aquis vivere, non solum mersa, sicut pisces, verum etiam ~antia sicut multae alites Alcuin Exeg. 529B; pulverem plumbi usti sparge super urinam, et si fuerit elephantiosus ~abit Quaest. Salern. B 254; prospiciens in illum [sc. puteum], ~are vidit oram vestimenti filii sui Mir. Wulfst. II 12; navis in quantum lignea ~at R. Orford Reprob. 110; si [oleum] infundatur aque, non miscetur cum aqua set totum oleum per se existens ~at T. Sutton Gen. & Corrupt. 109; urinam infirmi pone in uno vase et facias mulierem masculinum nutrientem ponere de lacte suo iij guttas; si lac ~averit malum, quia infra breve morietur J. Mirfield Brev. 68. 2 (w. dat.) to ride on (something swimming or floating). b (fig.) to rise or float above. evasit unus ‥ qui tota nocte malo ~ans mane totius tragedie actum expressit W. Malm. GR V 419.  b confluat et solus virtute supernatet omnes Hanv. V 147.

Saved

Recent