superventor
superventor, ōris, m. (supervenio), Plur. superventores, eine zum Überfall (plötzlichen Einhauen) gebrauchte leichte Reiterei, Amm. 18, 9, 3. Notit. dignit. vol. 1. p. 99 u. vol. 2. p. 22 Boecking. Corp. inscr. Lat. 7, 33.
intervenit, et spondet. In Concilio Arausicano I. subscribit post Episcopos, anonymus, hoc verborum tenore :
Ego Superventor pro patre meo et Episcopo Claudio subscripsi et recognovi.
Latrones, adgressores, ut interpretatur Papianus JC. lib. Responsor. Titulus 39. Legis Burgund. inscribitur
de Superventoribus et Effractoribus.
Milites Superventores, sub Duce Scythiæ, in Notitia Imperii, qui hostem primi adgrediebantur.
Superventorummeminit Ammianus lib. 19.