supervinco
sŭper-vinco, ĕre, v. a.,
- to overcome, conquer (eccl. Lat.), Tert. adv. Gnost. 13; Cassiod. Hist. Eccl. 6, 46.
super-vinco, ere, überwinden, Tert. adv. gnost. 13. Cassiod. hist. eccles. 6, 46.
sŭpervincō, ĕre, tr., vaincre, triompher de : Cassiod. Hist. eccl. 6, 46.