About
Menu

supervincere

supervincere [LL], to defeat utterly. b to defeat (in quot., in a vote). quod contempsit imperator elatus nec attendens quia vincere quidem bonum est, ~vincere nimis invidiosum J. Sal. Pol. 805D.  b judicium stet, ubi taini consenserint; si dissideant, stet quod ipsi octo dicent; et qui ~victi [AS: oferdrifene] erunt ex eis, reddat unusquisque sex dimidiam marcam (Quad.) GAS 232.

Saved

Recent