surripio
- I Lit.: qui vasa ex privato sacro surripuerit, Cic. Inv. 2, 18, 55: ex ejus custodiā filium, id. Dom. 25, 66: libros servus. id. Fam. 13, 77, 3: puerum (servos), Plaut. Capt. prol. 8; cf. surreptus (puer), id. Poen. 4, 2, 80 (902); 5, 2, 98 (1058): filius ex patriā, id. ib. 5, 4, 77 (1250): sacram coronam Jovis, id. Men. 5, 5, 38 (936): de mille fabae modiis unum, Hor. Ep. 1, 16, 55: mappam praetori surpuit, Mart. 12, 29, 10.—Of literary theft: qui a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti, Cic. Brut. 19, 76: Ennium hoc ait Homero surripuisse, Ennio Vergilium, Sen. Ep. 108, 34: non surripiendi causā, sed palam imitandi, id. Suas. 3, 7: surrupuisti te mihi dudum de foro, i. e. you have stolen away from me, Plaut. Men. 3, 2, 26 (491); cf. id. Mil. 2, 3, 62 (333): quae (puella) se surpuerat mihi, Hor. C. 4, 13, 20: unum me surpite morti, id. S. 2, 3, 283.—Absol.: quare, Si quidvis satis est, perjuras, surripis, aufers Undique? Hor. S. 2, 3, 127. —
- II Trop.: virtus, quae nec eripi nec surripi potest, Cic. Par. 6, 3, 51: aut occulte surripi aut impune eripi, id. Verr. 2, 1, 4, § 10: surripiendum aliquid putavi spatii, id. Att. 5, 16, 1: motus quoque surpere debent, Lucr. 2, 314: crimina oculis patris, Ov. H. 11, 66: diem, id. P. 4, 2, 40: tempus quod adhuc subripiebatur, collige et serva, Sen. Ep. 1, 1.
- 1. heimelijk wegnemen, ontvreemden, stelen [libros ex bibliotheca; filium ex custodia; Parmam dmv. een list innemen]; ➤ qui a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti;
- 2. (metaf.) wegnemen, onttrekken (van, aan: dat.) [diem verdoen; crimina oculis patris]; ➤ unum me surpite morti (Hor.);
- 3. (Plaut.) se ~ wegsluipen;
- 4. pass. surripi (door omkoping) zijn straf ontlopen.
竊。偷。抽出。— se ei 避其眼目。— eum morti 免其死。救之於死。
Suggest a Translation
See an image
- sub+ rapio, to snatch away, take secretly, withdraw privily, steal, pilfer, purloin: quā re subripis, aufers Undique?H.: vasa ex privato sacro: libros: a Naevio multa, plagiarized.—Fig.: virtus, quae nec eripi nec subripi potest: actor, cui reus occulte subripi posset, could be rescued by trickery: me morti, H.: me mihi, H.: Crimina oculis patris, O.
-
…aestimant, quod ei generi possessionum minime quasi noceri potest, quanti est aestimanda virtus, quae nec eripi nec subripi potest, neque naufragio neque incendio amittitur, nec tempestatum nec temporum perturbatione mutatur qua praediti qui sunt, soli…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…dissolutionem aediles facti sunt fuisse. acerbiorem etiam scitote esse civitatibus falsam istam et simulatam emptionem quam si qui clam surripiat aut eripiat palam atque auferat ; nam turpitudinem summam esse arbitrantur referri in tabulas publicas pretio adductam civitatem, et…
Cicero, in Verrem
-
…videar dicere, ne actor quidem est is cui reus tam nocens, tam perditus, tam convictus aut occulte subripi aut impune eripi possit. his ego iudicibus non probabo C. Verrem contra leges pecuniam cepisse sustinebunt tales viri…
Cicero, in Verrem
-
…, diutius furori suo veniam daturum non arbitrabatur. qui ex eius custodia per insidias regis amici filium hostem captivum surripuisset, et ea iniuria virum fortissimum lacessisset, speravit isdem se copiis cum illo posse confligere quibuscum ego noluissem bonorum…
Cicero, de Domo sua
-
…tibi aliter videri debet, qui a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti. cum hoc Catone grandiores natu fuerunt C. Flaminius C. Varro Q. Maximus Q. Metellus P…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, nomini denique senatorio facere conatur ; qui ita dictitat, iis esse metuendum qui quod ipsis solis satis esset surripuissent, se tantum eripuisse ut id multis satis esse possit ; nihil esse tam sanctum quod non violari, nihil…
Cicero, in Verrem
-
…in hac re etiam elabores Dionysius, servus meus, qui meam bibliothecen multorum nummorum tractavit, cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit. is est in provincia tua. Eum et M. Bolanus ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…res ipsa tamen ac ratio litterarum confectioque tabularum habet hanc vim ut ex acceptis et datis quidquid fingatur, aut surripiatur, aut non constet, appareat. acceptas populo Romano pecunias omnis isti rettulerunt ; si protinus aliis aeque magnas…
Cicero, pro Fonteio
-
…, nihilne interest, utrum populus Romanus eum cui velit deferat, an is impudenter populo Romano per legis fraudem surripiatur intellexistis quot res et quantas x viri legis permissu vendituri sint. non est satis. Cum se sociorum ,…
Cicero, de Lege Agraria
-
…. CICERO ATTICO SAL. etsi in ipso itinere et via discedebant publicanorum tabellarii et eramus in cursu, tamen surripiendum aliquid putavi spati, ne me immemorem mandati tui putares. itaque subsedi in ipsa via, dum haec quae…
Cicero, Epistulae ad Atticum