sustentaculum
sustentaculum, a prop, stay, support
Could not find sustentacula in Logeion dictionaries.
sustentacula Noun: neuter accusative plural, Noun: neuter vocative plural, Noun: neuter nominative plural of sustentaculum
sustentācŭlum, i, n. [sustento], a prop, stay, support.
- I Lit. (post-Aug. and very rare): sustentaculum, columen, Tac. H. 2, 28.—
- II Transf., sustenance, nourishment: sustentaculum sumptuosum corporis, Aug. Mor. Eccl. Cath. 33.
sustentāculum, ī, n. (sustento), I) der Grundpfeiler, die Stütze, vitium sustentacula, Schol. Bern. Verg. georg. 2, 409. – bildl., victoriae, Halt, Tac. hist. 2, 28: sustentacula alimentorum, die erhaltenden Kräfte der Nahrungsmittel, Augustin. de gen. ad litt. 9, 3, 6. – II) übtr., der Unterhalt, die Nahrung, corporis, Augustin. de moribus eccles. cath. 33.
ex eis [sc. lignis thinis ] facta sunt fulcra ‥ videlicet ~a ad fortitudinem templi
S. Jacobus ‥ ~um pedibus posuit super quod steteram
columen, id est firmitas et ~um
obsecro ut tuo suffragio mea fragilitas quasi quibusdam ~is, ut non prorsus corruat, fulciatur(
in cujus miraculi memoriam ‥ ~a infirmitatis illius pendent in ecclesia S. Richarii
hoc ~um, hoc podium,a croche
nec adjecto capiti plumari ~o ‥ a tergo non erat quod occiput sullevaret
humanum corpus ‥ ad hoc ut sit ~um motuum et operationum diversarum ‥ diversis componitur instrumentis
perexigui victus brevi ~o miserrimorum civium
ne quis ‥ aestimet ‥ Domini ‥ corpus excitatum a mortuis ~o eguisse ciborum
adhibitis secum ‥ fratribus quorum corporali spiritalique indigebat ~o profectus est
cogor ‥ vite ~um mendicare
ut tocius cibi ~o quaeque vacuaretur provincia
cum ab ‥ necessariis substentaculis corporis vacant
petiit in ‥ recompensam ‥ sibi monasterium fieri cum ~o competenti
sustentācŭlum, ī, n. (sustento), soutien, support : Tac. H. 2, 28 || ce qui sustente, nourriture : Aug. Mor. 1, 33, 72.
- 1. (postklass.) stut, steun; ook metaf.;
- 2. (Laatl.) levensonderhoud, voeding.
Ad Sustentacula sive stipendia Dei servorum inibi militantium Deo minime sufficere posse.Vide Sustentamen.
sustentatur. Acta MSS. S. Victuri in Biblioth. S. Petri Carnot. :
Beatus Martinus dedit illi Sustentaculum super quod solent sacerdotes fusis orationibus sustentari.Eadem, sed simpliciori stylo, referunt Acta Episcop. Cenoman. apud Mabill. tom. 3. Analect. pag. 68. ubi de eodem Victuro :
Beatus Martinus dedit illi baculum suum, quo sustentari solebat, et deduxit eum secum usque ad urbem.Vide Sustentarium.
sustentāculum ī, n
- sustento, a prop, stay, support, Ta.