sustentus
sustentus, ūs, m. (sustineo), das Sich-in-die-Höhe-Halten (Ggstz. demersus), Apul. apol. 21 H. (Krüger sustentatui).
sustentŭs, ūs, m. (sustineo), action de se tenir en haut [en nageant] : Apul. *Apol. 21 || soutien : Hier. Orig. Ez. 4, 1.