sustentatrix
sustentātrīx, trīcis, f. (sustento), die Erhalterin, Iul. Val. 2, 15 (2, 4 extr.). Eustath. hexaëm. 3, 5.
trabem totius operis ~icem summis muris applicare
rerum sublunarium commutatio divinam virtutem sui ~icem contestatur
sustentātrīx, īcis, f. (sustento), celle qui nourrit : J. Val. 2, 15.