About Report a problem

Menu

sustentativus

sustentativus [CL sustentatus p. ppl. of sustentare+-ivus] 1 that keeps from falling, supportive. fossores ‥ [turrem] suffodientes et ligneis appodiis ‥ sustentantes, demum ‥ igne supposito, cum materies ~a in cineres foret redacta, turris ‥ cecidit M. Par. Min. I 82. 2 that keeps from failing, preservative. sine corporis substentativo [MS: subtentativo] multos trahere dies vivus non posset inclusus alimento E. Thrip. Collect. Stories 211.

Saved

Recent