sustamentum

sustamentum [sustare+-mentum; cf. et. sustentamentum] 1 supportive assistance, support. c1168 qui bonum aliquod ‥ ad ~um pauperum peregrinorum ‥ impenderit Regesta Scot. 24 (cf. ib. 170: c1158 qui bonum aliquod ‥ ad sustentamentum pauperum peregrinorum ‥ impenderit); guttam habens in renibus ita quod vix ‥ incedere non potuit nisi cum ~o baculi Mir. Montf. 68. 2 that which provides support (in quot. phil., w. ref. to substratum). materia ‥ est pes, ~um, et fixio inclinationis formae Siccav. PN 74.