synecdochice
synecdŏchĭcē, adv. [synecdoche],
- by synecdoche: synecdochice intellegitur totum ex parte, Hier. 2 in Matt. 12, 40.
synecdochicē, Adv. (συνεκδοχικῶς), synekdochisch, durch eine Synekdoche, Acro Hor. epist. 1, 18, 66. Hieron. in Matth. 2, 12, 40.
si dico ~e dictum esse, id est a parte totum, quae quidem tropica loquutio ‥ scripturis sanctis usitatissima esse dinoscitur
scimus ‥ Christum, licet hoc sinechdochice [v. l. ~e ] sit intellegendum, tres dies et tres noctes in sepulchro esse
regnavit super Israel ‥ Nadab filius ejus duobus annis ~e [cf. (Petrus Comestor) ]: regnavit ‥ duobus annis, id est uno anno et aliqua parte secundi PL CXCVIII 1428B
sўnecdŏchĭcē, adv., par synecdoque : Hier. Matth. 2, 12, 40.