syncopicus

syncopicus [LL syncope+-icus; cf. συγκοπτικός], of, pertaining to, or marked by swooning, fainting, or loss of consciousness. qui phantasmata viderint, igneum splendorem incontinenti sine passione ~a non admittunt Gir. TH II 12; ad pedes eorum ‥ ut videbatur ~a passione prostratus Id. Galf. II 9; cum post extasim longam et ‥ passionem syncopiam ‥ ad se rediret Id. Spec. II 33 p. 108.