syneches Save Georges Gaffiot 2016 synechēs, is (συνεχής), zusammenhangend, Mart. Cap. 9. § 981. Boëth. inst. mus. 1, 12. Chalcid. Tim. 18. sўnĕchēs, ĕs (συνεχής), adj., continu : Capel. 9, 981.