synecdochicus
synecdochicus, a, um (συνεκδοχικός), synekdochisch, durch eine Synekdoche, Hieron. in Isai. 5, 14, 2. Cassian. incarn. 6, 23.
est et ~a translatio pulchra cum ex parte totum aut ex toto partem significamus
ubi ‥ habemus ‘vespere’ habet alia translatio ‘sero’. est ergo ~a locutio sub hoc sensu
sinodochica locucio videtur, concedendo populum esse justum (propter majorem partem justum)
sўnecdŏchĭcus, a, um (συνεκδοχικός), mis par synecdoque : Hier. Is. 5, 14, 2.