tata
tăta, ae, m. [Gr. τέττα; Sanscr. tātas, = papa].
- A name by which young children, speaking imperfectly, call their father, as with us, dad, daddy, Varr. ap. Non. 81, 5; Inscr. Orell. 2813 sq.; 4943.—
- II A bringer up, rearer, analog. to mamma, Mart. 1, 101, 1.
tata, ae, m., Vater, in der lallenden Sprache der Kinder, Varro bei Non. 81, 5. – u. = Ernährer übh., Mart. 1, 100, 1. Corp. inscr. Lat. 6, 27964 u. 29634.
tăta, æ, m. , papa [mot enfantin] : Varr. d. Non. 81, 5 ; Mart. 1, 100, 1.
Τί εἰσι ταῦτα λαλά(
Cujus quidem Monasterii nomen pro eo Tata appellatur, quia cum beatus Rex Stephanus ipsiusBonfinius vernacula Italorum, Ritius Hungarorum lingua,(Deodati) nomen ob reverentiam non exprimeret, sed eum Tata appellaret, abolitum est nomen Deodati, et Tata extitit vocatus : unde etiam ipsius Monasterium taliter est vocatum.
patremsignificare aiunt,
TatArmoricorum.
Tato, vox puerilis ; unde fortasse nostris
Tatin, vox contemtus, pusillus animus. Lit. remiss. ann. 1423. in Reg. 172. Chartoph. reg. ch. 309 :
Lequel Mahiet dist que ceulx de Cappi se moquoient de ceulx de Susaine,.... et qu'ils les avoient tenuz pour Tatemons, ou autre tel mot semblable.Aliæ ann. 1387. in Reg. 132. ch. 52 :
Icellui Jehan print en sa main un baston, nommé picque de Flandres,..... et dist ainsi, comme par maniere d'esbatement, veci un baston pour ferir d'un cop deux Tatins.Hinc ubi de muliere sermo est,
Tatinoiredicebant. Lit. remiss. ann. 1460. in Reg. 189. ch. 492 :
Le suppliant dist à icellui Perceval, pourquoy il appelloit sa femme Tatinoire.
Tatinvero ictum significare videtur, in Hist. Joan. IV. apud Lobinel. tom. 2. Hist. Brit. col. 735 :
Contre le roy rien ne pourrez, Vous serez tretous détranchez ; L'on vous donra maint grand Tatin ; Vous n'estes qu'un voire à matin.