termentum
termentum, i, n.:
- termentum pro eo, quod nunc dicitur detrimentum, utitur Plautus in Bacchidibus (Plaut. Bacch. 4, 9, 5 (929)), Fest. p. 363 Müll.; cf. Plaut. l. l. Ritschl.
termentum, ī, n. (= terimentum v. tero, wie detrimentum v. detero), die Aufreibung, Vernichtung, Plaut. Bacch. 929 G.; vgl. Fest. 363 (b), 20.
terimentum, nutrimentum
termentum, (16) ī, n. (tero), dommage, détriment : Pl. Bacch. 929 ; Fest. 363.