terminalis
termĭnālis, e, adj. [terminus].
- Of or belonging to boundaries, boundary-, terminal: pali, Tert. Jejun. 11 fin.: lapides, Amm.18, 2, 15: arbores, Paul. Sent. 5, 22, 2: plagarum terminalium accolae, Amm.31, 10, 3.—Hence,
- B Subst.: Termĭna-lĭa, ĭum, n., the festival of Terminus (the god of boundaries), held on the 23d of Feb., Varr. L. L. 6, § 13 Müll.; Ov. F. 2, 639 sq.; Cic. Att. 6, 1, 1; id. Phil. 12, 10, 24; Liv. 43, 11, 13; 45, 44, 3; Hor. Epod. 2, 59; Macr. S. 1, 13; Lact. Mort. Persec. 12.—
- II Of or belonging to the end, final, concluding: sententia, final decision, Cod. Just. 4, 31, 14: tuba, announcing the conclusion of the play, Ap. Met. 10, 29, 29; o (littera), i. e. at the end of the word, Prisc. p. 1010 P.
terminālis, e (terminus), I) zur Grenze gehörig, Grenz-, lapis, Grenzstein, Amm.: palus, Tert.: arbor, Pallad.: Iuppiter, Jupiter als Vorsteher der Ackergrenzen, Corp. inscr. Lat. 11, 351 (Iov. term.). – Plur. subst., Terminālia, Genet. ium u. iōrum, Abl. ibus, n., das Fest des Terminus (Grenzgottes), am 23. Febr. begangen, Varro LL. 6, 13. Cic. ad Att. 6, 1. § 1; Phil. 12, 24. Liv. 43, 11, 13; 45, 44, 3. Hor. epod. 2, 59. Macr. sat. 1, 13, 19 (Genet. Terminaliorum). Augustin. de civ. dei 7, 7. Lact. de mort. pere. 12, 1. – II) zum Ende-, zum Schlußgehörig, sententia, Endurteil, Cod. Iust.: tuba, den Schlußdes Spieles anzeigend, Apul.: o terminalis, am Ende des Wortes, Prisc. 15, 11.
item ad aquilonem partem per flumen dirigitur usque vetustum ac ~em fossatum
describatur aliquis semicirculus et ducatur diameter ab uno ~i puncto secundum circumferentiam ad aliud punctum ~em
Arator subdiaconus, primo versu, ~em genetivi sillabam displodit
predictus R. ‥ omnia rotulos, rentalia, et ~ia ad dictum cursum conpatrie pertin’ ‥ scribunt
predictus J. convenit ‥ omnia rotulos, rentalia, ~ia, ac libros de nominibus conpatrum ejusdem cursus ‥ facere, scribere, et renovare
termĭnālis, e (terminus), ¶ 1 relatif aux limites, aux frontières : Amm. 18, 2, 15 ; Ps. Paul. Sent. 5, 22, 2 ¶ 2 terminal, final, qui conclut : Cod. Just. 4, 31, 14 ; Apul. M. 10, 29.