terreo
terreo, to frighten, affright, put in fear, cause to dread, alarm, terrify, scare, dismay
he was terrifying the whole city with slaughter and flames
- to frighten, affright, put in fear or dread, to alarm, terrify.
- I Lit. (class. and very freq.): nec me ista terrent, Cic. Fam. 2, 16, 4: adversarios, id. de Or. 1, 20, 90: qui urbem totam . . . caede incendiisque terreret, id. Har. Resp. 4, 6: eum hominem istis mortis aut exsilii minis, id. Par. 2, 17: suae malae cogitationes terrent, id. Rosc. Am. 24, 67: maris subita tempestas terret navigantes, id. Tusc. 3, 22, 52: milites . . . alii se abdere, pars territos confirmare, Sall. J. 38, 5: multum ad terrendos nostros valuit clamor, Caes. B. G. 7, 84: mortis metu territi, Curt. 6, 7, 10; 9, 4, 16: aliquem proscriptionis denuntiatione, Cic. Planc. 35, 87: metu poenāque, id. Rep. 5, 4, 6: ut in scenā videtis homines consceleratos impulsu deorum terreri Furiarum taedis ardentibus, id. Pis. 20, 46: terrere metu, Liv. 36, 6, 10: territus hoste novo, Ov. M. 3, 115. — With ne and subj.: Samnites maxime territi, ne ab altero exercitu integro intactoque fessi opprimerentur, Liv. 10, 14, 20: terruit urbem, Terruit gentes, grave ne rediret Saeculum Pyrrhae, Hor. C. 1, 2, 4 sq.—With gen.: territus animi, Sall. H. Fragm. 4, 50 Dietsch; Liv. 7, 34, 4.—Absol.: ut ultro territuri succlamationibus, concurrunt, Liv. 28, 26, 12.—
- II Transf.
- A To drive away by terror, to frighten or scare away (poet.): profugam per totum terruit orbem, Ov. M. 1, 727: fures vel falce vel inguine, id. ib. 14, 640; cf.: has (Nymphas) pastor fugatas terruit, id. ib. 14, 518: volucres (harundo), Hor. S. 1, 8, 7: saepe etiam audacem fugat hoc terretque poëtam, id. Ep. 2, 1, 182: terret ambustus Phaethon avaras Spes, id. C. 4, 11, 25.—
- B To deter by terror, to scare, frighten from any action: aliquem metu gravioris servitii a repetendā libertate, Sall. H. 1, 41, 6 Dietsch: ut, si nostros loco depulsos vidisset, quo minus libere hostes insequerentur, terreret, Caes. B. G. 7, 49.—With ne, Tac. H. 2, 63; 3, 42: memoria pessimi proximo bello exempli terrebat, ne rem committerent eo, Liv. 2, 45, 1: praesentiā tuā, ne auderent transitum, terruisti, Auct. Pan. ap. Constant. 22: non territus ire, Manil. 5, 576: inimicos loqui terrent amplitudine potestatis, Amm.27, 7, 9.
- 1. doen schrikken, bang maken, schrik aanjagen [urbem incendiis]; (ook m. ne); pass. schrikken;
- 2. afschrikken van (m. abl.) [cives a repetenda libertate]; (ook m. ne of quominus);
- 3. (poët.) opschrikken, opjagen, verjagen [alqm per totum orbem; feras].
- 2 TER-, to frighten, affright, put in fear, cause to dread, alarm, terrify, scare, dismay: vi: ultro succlamationibus, L.: nec me ista terrent: suae malae cogitationes terrent: multum ad terrendos nostros valuit clamor, Cs.: metu, L.: Territus hoste novo, O.: maxime territi, ne opprimerentur, apprehensive, L.: Terruit gentīs, ne rediret Saeculum Pyrrhae, H.: territus animi, L.—To drive away by terror, frighten off, scare away: profugam per totum orbem, O.: volucres (harundo), H.: Terret ambustus Phaethon avaras Spes, H.—To deter by terror, scare, frighten: ut, quo minus libere hostes insequerentur, terreret, Cs.: memoria exempli terrebat, ne rem committerent eo, L.
-
…dictum est, aberat. Eo circiter hominum XVI milia expedita cum omni equitatu Ariovistus misit, quae copiae nostros terrerent et munitione prohiberent. Nihilo setius Caesar, ut ante constituerat, duas acies hostem propulsare, tertiam opus perficere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nos duo turba sumus ; possedit cetera pontus. Haec quoque adhuc vitae non est fiducia nostrae certa satis ; terrent etiam nunc nubila mentem. Quis tibi, si sine me fatis erepta fuisses, nunc animus, miseranda ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…partim subiecto torruit igni. Quod simul inposuit mensis, ego vindice flamma in domino dignos everti tecta penates. Territus ipse fugit, nactusque silentia ruris exululat frustraque loqui conatur ab ipso conligit os rabiem, solitaeque cupidine caedis vertitur…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Ii magistratus, provincias aliaque omnia tenere ; ipsi innoxii, florentes, sine metu aetatem agere ceterosque iudiciis terrere, quo plebem in magistratu placidius tractarent. Sed ubi primum dubiis rebus novandi spes oblata est, vetus certamen…
Sallust, Catilina
-
…se missum a M. Crasso, qui Catilinae nuntiaret, ne eum Lentulus et Cethegus aliique ex coniuratione deprehensi terrerent eoque magis properaret ad urbem accedere, quo et ceterorum animos reficeret et illi facilius e periculo eriperentur. Sed…
Sallust, Catilina
-
…nec tempora distulit irae horriferamque oculis animoque obiecit Erinyn paelicis Argolicae stimulosque in pectore caecos condidit et profugam per totum terruit orbem. Ultimus inmenso restabas, Nile, labori. Quem simul ac tetigit, positis in margine ripae procubuit…
Ovid, Metamorphoses
-
…merito dicere fieri. Post, ubi paulatim licentia crevit, iuxta bonos et malos lubidinose interficere, ceteros metu terrere ita civitas servitute oppressa stultae laetitiae gravis poenas dedit. Nostra memoria victor Sulla cum Damasippum et alios eius modi…
Sallust, Catilina
-
…virtute, ut fortiter vivamus ; si fortiter, etiam ut magno animo, et quidem ut nulla re umquam terreamur semperque simus invicti. sequitur, ut nihil paeniteat, nihil desit, nihil obstet ; ergo omnia profluenter absolute…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…colle ab dextro latere hostium constitueret, ut, si nostros loco depulsos vidisset, quo minus libere hostes insequerentur terreret. Ipse paulum ex eo loco cum legione progressus, ubi constiterat, eventum pugnae exspectabat. Cum acerrime comminus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sceleratissime pulsum cum viderent, ex suis templis in eius aedis immigrare nolebant, itaque istius vaecordissimi mentem cura metuque terrebant ; res vero publica quamquam erat exterminata mecum, tamen obversabatur ante oculos exstinctoris sui, et ab istius inflammato…
Cicero, de Domo sua