metus

Stoici definiunt formidinem metum permanentem
The Stoics define terror as a permanent fear

metus , ūs, m.: fear, dread, terror, 1.218; awe, reverence, 7.60; personif., Metus, the demon of fear, Fear, 6.276.

mĕtus, ūs, m. (fem.: nulla in me est metus, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 123 Müll.: metus ulla, id. ap. Non. 214, 11; cf. Ann. v. 537, and Trag. v. 179 Vahl.; dat. metu, Tac. A. 11, 32; 15, 69), fear, dread, apprehension, anxiety; constr. with gen. object., with ne, with acc. and inf.

• I Lit.: est metus futurae aegritudinis sollicita exspectatio, Cic. Tusc. 5, 18, 52; cf. id. ib. 4, 30, 64: metum excitari vel propriis vel communibus periculis, Mart. Cap. 5, § 505: in metu esse, to be in fear, be fearful, Cic. Cat. 1, 7, 18: est et in metu peregrinantium, ut, etc., they are also afraid, Plin. 31, 6, 37, § 71: mihi etiam unum de malis in metu est, fratris miseri negotium, a subject of fear, Cic. Att. 3, 9, 3: metum habere, to entertain fear, be afraid, id. Fam. 8, 10, 1: metum concipere, to become afraid, Ov. F. 1, 485: capere, Liv. 33, 27: accipere, Ter. Heaut. 337: metum facere alicui, to make afraid, put in fear, frighten, Ov. Tr. 5, 10, 28: metum inicere, Caes. B. G. 4, 19: incutere, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 2: inferre, Liv. 26, 20: affere, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 135: offerre, id. Fam. 15, 1, 5: obicere, id. Tusc. 2, 4, 10: intentare, Tac. A. 15, 54: metu territare, to alarm greatly, fill with fear, Caes. B. G. 5, 6: metum pati, Quint. 6, 2, 21: alicui adimere, to take away, remove, Ter. Heaut. 341: metu exonerare, to relieve from fear, Liv. 2, 2: removere metum, to take away, remove, id. ib.: levare alicui, Cic. Tusc. 2, 24, 59: alicui deicere, id. Verr. 2, 5, 49, § 130: solvere, to remove, dismiss, Verg. A. 1, 463: civitati metum, formidinem oblivionem inicere, Ser. Samm. ap. Macr. S. 3, 9, 7: metu et impressione alicujus terroris mentiri, Paul. Sent. 5, 1, 4: metu mortis furem occidere, Mos. et Rom. Leg. Coll. 7, 3, 3: quis metus aut pudor est umquam properantis avari? Juv. 14, 178: reddere metu, non moribus, id. 13, 204.— Poet. in plur., Hor. C. 1, 26, 1.—
• • • • • β With gen. object.: vulnerum metus, Cic. Tusc. 2, 24, 59: ne reliquos populares metus invaderet parendi sibi, Sall. J. 35, 9: id bellum excitabat metus Pompei victoris Hiempsalem in regnum restituentis, Sall. H. 1, 39; v. Gell. 9, 2, 14; Non. p. 96: propter metum alicujus, for fear of: Judaeorum, Vulg. Johan. 7, 13; 19, 38.—
        • γ With ne: quod ubi Romam est nuntiatum, senatui metum injecit, ne, etc., Liv. 5, 7, 4: ne lassescat fortuna, metus est, Plin. 7, 40, 41, § 130.—
        • δ With acc. and inf.: quantus metus est mihi, venire huc salvum nunc patruum! Ter. Phorm. 482.—
        • ε With ab: metus a praetore Romano, Liv. 2, 24, 3; 23, 15, 7; 25, 33, 5; cf.: metus poenae a Romanis, id. 32, 23, 9; 45, 26, 7.—
        • ζ With pro: metus pro universā republicā, Liv. 2, 24, 4.—
        • η With ex: metus ex imperatore, Tac. A. 11, 20.—
  • B Poet., religious awe, holy dread: laurus Sacra comam multosque metu servata per annos, Verg. A. 7, 60.—Poetic awe: evoe! recenti mens trepidat metu, Hor. C. 2, 19, 5.—
• II Transf.
• • A Conor., a cause of fear, a terror (poet.): metus Libyci, i. e. the head of Medusa, Stat. Th. 12, 606: nulli nocte metus, alarms, Juv. 3, 198.—
  • B Personified: Mĕtus, the god of fear or terror, Cic. N. D. 3, 17, 44; Verg. G. 3, 552; id. A. 6, 276.

1. metus, ūs, m., die Furcht, Besorgnis, auch = Einschüchterung (Ggstz. spes, confidentia), I) eig.: 1) im allg., verb. metus ac timor (Bangigkeit), Cic.: metus animi, Cic.: metus maternus, Ps. Quint. decl.: iustus (begründete), Ulp. dig.: magnus, Liv.: metus caecus, Ov.: maior, novus, Cels.: parvus, Liv.: vanus, Liv.: Plur. metus, Befürchtungen, Cic. u.a. (s. Neue-Wagener Formenl.³ 1, 637. Dräger Tac. ann. 4, 69, 3): metus inanes, Plin. ep.: vani, Cels.: alii, Cic.: diurni et nocturni, Cic. – volo abstergere animi tui metum, Cic.: adducere alqm in eum metum, ut etc., Cic.: adhibere metum, Ggstz. amovere metum, Quint.: metum, in quo nunc est, adimere, Ter.: admovere parvum metum, Liv.: afferre alci metum (v. einer Sache), Cic.: neque id ullum metum affert, Cels.: amovere metum, Ter. u. Cic. u. (Ggstz. adhibere) Quint.: ardere tum cupiditate, tum metu, Cic.: cadit in alqm metus, es trifft jmd. F., Cic.: capere metum, Liv.: capit alqm metus, Liv.: capit alqm metus m. folg. Acc. c. Infin., Suet.: alqm in metum adducere, Cic.: compellere alqm in metum, Tac., in eundem metum, Liv.: compelli metu, Liv.: metus Romani nominis comprimit alqm, Liv.: conicere alqm in tantum metum, ut etc., Liv.: miserrimum genus morbi, in quo simul aeger et siti et aquae metu cruciatur, Cels.: deicere metum Siciliae damnatione eius, Cic.: defendere provinciam non modo a calamitate, sed etiam a metu calamitatis, Cic.: demere fratris metum, Liv.: demere metum omnem, Liv.: demere paulatim metum, Ov.: deponere metum, Cic.: mollitiā decretorum vobis dignitatem, illi metum detrahi, Sall. fr.: alqd metum detrahit, Cels.: in metu esse, in Furcht sein, sich fürchten, propter alqm, Ter., od. gefürchtet werden, Cic.: est in metu peregrinantium, ut etc., sie fürchten, es möchte nicht usw., Plin.: nullus hostium (vor den F.) metus in propinquo est, Liv.: ubi ex anguibus metus est, Cels.: cum inflammationis sit metus, Cels.: eripere metum, Cic.: exanimare alqm metu (v. einer Rede), Ter.: exanimari metu, Cic.: exonerare alqm metu, Ter., civitatem vano metu, Liv.: iam omnes isti, qui portenduntur, metus exstinguentur, Cic.: exuere omnem metum, Ov.: metum facere (v. einem Umstand), Liv., Cels. u. Quint.: alci metum facere (v. Umständen u. Pers.), Liv. u. Ov.: fingere sibi metum, Liv., sibi inanes metus, Plin. ep.: frangi ac debilitari metu, Cic.: vanos res ista habet (verursacht) metus, Ov.: ego quidem praecipuum metum, quod ad te attinebat, habui (habe gehegt), Cael. in Cic. ep.: haeret lingua metu, Ter.: magnus plebem metus incessit, Liv.: ne mortis quidem metu inclinari, Liv.: incutere alci magnum metum, Cael. in Cic. ep.: incutere dolores et metus, Sen.: inferre maiorem metum, Liv.: inicere alci metum, Caes., alci curam metumque, Liv.: per alqm alci metum proponere et inicere, Cic.: metus omnis, qui tacitus insidebat animis, Liv.: lenire aegri metum probabili sermone, Cels.: quorundam vani metus levandi sunt, Cels.: his levabat omnem vulnerum metum nobilitas mortis et gloria, Cic.: levari metu, Liv.: liberare alqm hoc metu, Ter. (vgl. unten mit de): interdum obiciebatur animo metus quidam, Cic.: offerre metum, Cic.: omittere metum, Curt.: perfusus ultimi supplicii metu, Liv.: in futurum ponere metus, Ov. (vgl. unten m. pro): hoc metuere, alterum in metu non ponere, von dem anderen nichts besorgen, Poët. bei Cic. ad Att. 14, 21, 3: quis ad propulsandum metum diligentior? Cic.: post gratulationem redire in metum, Plin. ep.: removere (beseitigen) metum, Sall. u. Liv.: paulum respirare a metu coepit, Cic.: simulare metum, Sall.: solve metus, Verg.: solvite metum corde, Verg.: sed alius rursus metus subest, Cels.: alqm vel spe confiolari vel metu terrere, Cels.: terrere alqm metu mortis od. alqm metu supplicii, Curt.: territare metu, Caes.: ne omnino metum reditus sui barbaris tolleret (benehme), Caes.: sic simul sitis et aquae metus tollitur (wird gehoben), Cels. – m. Ang. wovor? teils durch den Genet., existimationis, Cic.: mortis, Liv.: hostium, Liv.: qui insuetis adeundi propius metus erat, Liv.: haec vox metum iniecit imperata recusandi, Liv.: vetandi metu vel agnoscendi pudore, Tac.; teils durch ab od. ex m. Abl., a vi atque ira deorum, Liv.: a Romanis, Liv.: ex imperatore, Tac.: ex duce metus (Plur.), Tac.: si nullus ex se metus aut spes, Tac.; teils durch einen Finalsatz m. ne u. Konj., semper sunt in metu, ne etc., Cic.: metu (aus F.), ne amitteret praemissas iam cohortes, Tac.: esse metus coepit, ne etc., Ov.: quod ubi Romam est nuntiatum maestitiam omnibus, senatui curam metumque iniecit, ne etc., Liv. 5, 7, 4. – u. nach metus est, mihi metus est durch Acc. u. Infin., Liv. u. Ter. – durch das Adi., wie alienus, F. vor anderen, Ter.: regius, F. vor dem Könige, Liv.: hostilis, vor den Feinden, Sall.: Punicus, vor den Puniern, Sall. fr.: u. so Parthicus, die Besorgnis vor einem Kriege mit den Parthern, Cic. – m. Ang. weshalb? durch propter m. Akk., me esse in metu propter te unum, Cic.: durch de m. Abl., de fratre, Cic.: omni te de me metu libero, Cic. – m. Ang. wofür? durch pro m. Abl., metum pro universa re publica intervenisse, Liv.: ut omnem pro me metum ponas, Plin. ep. – 2) insbes., das ehrfurchtsvolle Schaudern, die Ehrfurcht, mens trepidat metu, Hor.: laurus multos metu servata per annos, Verg.: metum numenque loco addidit, Val. Flacc. – II) meton.: a) ein Gegenstand der Furcht, der Schrecken, Libyci metus, v. Medusenhaupt, Stat.: so auch metus eius rimatur, man forscht nach dem Gegenstande seiner Furcht, Tac. – dah. (wie formido) = die Vogelscheuche, Manil. u. Gratt. – b) die Besorg nis erregende Lage, der kritische, gefährliche Augenblick, die drohende Gefahr, metus maximi belli, Cic.: metus anceps, Liv.: anceps metus et a cive et ab hoste, Liv.: constans adversus metus, Tac.: et plura alia etiam in pace servata, quae nunc in metu audiuntur, Tac.: ne subito metus exoriatur scapulis stultitiā tuā, Plaut.: neque adeo spes est, quae mihi hunc aspellat metum, Plaut. – ➳ metus femin. gen., metus ulla, Enn. ann. 549: u. nulla metus, Enn. fr. scen. 407. – Archaist. oder vulg. Genet. metuis, Ter. Phorm. 482 (aber nicht mehr Cic. Rosc. Am. 145). – Dativ metu, Verg. Aen. 1, 257. Tac. ann. 11, 32 u. 15, 69 (Umschreibung des Dativ b. Cic. Tusc. 4, 16 sub metum... voluptati... libidini).

metus [CL] 1 fear. b exploitation of fear, intimidation. horrendum incussere metum per corda virorum Aldh. VirgV 2614; plena metu mulier Frith. 495; se semper spei ~usque medius ‥ equa lance libravit Map NC II 17 p. 81; que enim major amaritudo quam vigilare ~u exanimem noctesque diesque, formidare malos fures, incendia, servos? Bern. Comm. Aen. 108; c1298 pene metu territus, tergum dat tyrannus (Dunbar 209) Pol. Songs 176; ut ceteri ~um habeant in terra mea contra voluntatem meam promoveri Eul. Hist. III 99.  b 1281 omnis injuriosa ‥ seu per violenciam seu per ~um rei usurpacio aliene Conc. Syn. 903. 2 (w gen. of person or thing regarded as source of danger): a dread. b awe. a quid ‥ deformius ‥ quam ‥ abjecto caeli terraeque ~u libidinibus regi? Gildas EB 4; propter ~um Archelai filii Herodis habitavit in Nazareth Theod. Laterc. 7; non diu ~us idem bibendi calicis eorum corda premebat Bede Hom. II 21. 231; alii hoc fieri ~u majoris periculi vetabant Id. HE IV 30 p. 279; ne [pastor] cadat a cura, cogente metu moriendi Gerv. Cic. Vers. xlvii; nisi in ~u [ME: dute] mortis AncrR 133.  b [leonem] quem regem esse bestiarum ob ~um ejus ‥ poetae ‥ fingunt Lib. Monstr. II 1.

1 mĕtŭs, (6) ūs, m. , ¶ 1 crainte, inquiétude, anxiété : esse in metu Cic. Cat. 1, 18, être dans les alarmes ; vulnerum Cic. Tusc. 2, 59 ; mortis Cic. Verr. 2, 5, 160, crainte des blessures, de la mort ; animi tui metum abstergere Cic. Fam. 9, 16, 9, effacer ton inquiétude || metus a prætore Romano Liv. 23, 15, 7, la crainte du préteur romain ; metus pœnæ a Romanis Liv. 32, 23, 9, la crainte dʼun châtiment des [venant des] Romains || metus pro universa re publica Liv. 2, 24, 4, une crainte pour lʼÉtat tout entier || [avec ne ] crainte que : Cic. Off. 2, 22 ; Liv. 5, 7, 4 || [avec inf.] : Ter. Phorm. 482 || [av. prop. inf ] : Liv. 3, 22 ¶ 2 crainte religieuse, effroi religieux : Virg. En. 7, 60 ; Hor. O. 2, 19, 5 ¶ 3 objet de crainte : Stat. Th. 12, 606.

➳ fém. d. Enn. Ann. 549 ; Tr. 179 || gén. metuis Cic. Amer. 145 ; dat. metu Virg. En. 1, 257 ; Tac. Ann. 11, 32 ; 15, 69.

metus , us. m. f.
怕。畏悚。高興。— ducis victoris 畏愼之將軍。In metu esse 恐怕。

Suggest a Translation
See an image

metus ūs (old gen.metuis, T., C.; dat.metu, V., Ta.), m

• fear, dread, apprehension, anxiety: animus commotust metu, T.: in metu esse, be fearful: mihi unum de malis in metu est, a subject of fear: metum habere, be afraid: concipere, O.: in futurum metum ceperunt, L.: facit Graecis turba metum, puts in fear, O.: Germanis metum inicere, Cs.: metu territare, alarm greatly, Cs.: metus omnīs invadit, S.: ademptus tibi, removed, T.: hunc remove metum . . . exonera civitatem metu, take away . . . relieve, L.: metum Siciliae deicere: metūs Tradam ventis, H.: Solve metūs, away with, V.: praesentis exiti: dictatoris: ne popularīs metus invaderet parendi sibi, S.: Caesaris rerum, for Caesar's fortune, H.: quod senatui metum iniecit, ne, etc., L.: Quantum metuist mihi, videre, etc., T.: metus ab cive, L.: poenae a Romanis, L.: pro universā re p., L.: laurus multos metu servata per annos, awe, V.: mens trepidat metu, H.—A terror, alarm, cause of fear: loca plena metūs, O.: nihil metūs in voltu, Ta.: nulli nocte metūs, Iu.—Person., the god of fear, V.