testiculatus
testĭcŭlātus, a, um, adj. [testiculus], having testicles.
- I Adj.: equi (opp. spadones), Veg. Vet. 4, 7.—
- II Subst.: testĭcŭ-lata, ae, f. (sc. herba), a plant, called also mercurialis and orchion, App. Herb. 82.
tēsticulātus, a, um (testiculus), mit Hoden versehen, Veget. mul. 4, 7, 2. – subst., tēsticulāta, ae, f., die auch orchion od. mercurialis gen. Pflanze, Ps. Apul. herb. 72.
a balloke stone , testiculus, ~us participium
do tibi decretum: per te, karissime nate, / non offendantur matrone testiculate [gl.: matrone ~e vocantur que habent dominium et que volunt dominari ]