tofta

tofta, ~um, ~us [AS toft], plot of land on which a house and its out-buildings stand, toft (cf. crofta); b (transf.). iiij ~ae cum saca et soca (Lincs) DB I 354va; huic manerio pertinent j bervita [? l. bervica], ~es de xxx acris terre (Norf) DB II 257; c1129 unum plenarium ~um cum omnibus pertinenciis E. Ch. Scot. 83; a1153 ~am supra quam statuta est domus archidiaconi M. Ib. 265; 1153 exceptis thoftis quos in manu mea retineo adhuc Ch. Chester 107; c1160 terram nostram ‥ cum touftis et crouftis (Lincs) Danelaw 281; 1208 concessi ‥ burgensibus ‥ ~os suos et cum quolibet ~o dimidium acre colendum (Leeds) BBC 41; c1213 unum tophtum in villa de H. Couch. Furness II 400; 1229 quandam viam que jacet inter duo ~a in P. (Northants) Cl 148; 1256 de capitali †tosto et crosto [l. ~o et crofto] (Lit. Papae) Mon. Hib. & Scot. 73a; 1258 habeat ‥ vicarius duos ~os simul junctos pro manso (Reg. Ebor.) MonA VI 1182b (= Hist. Church York III 178); 1290 unum tofftum in burgo de D. (Lit. Pap.) Mon. Hib. & Scot. 153b; 12‥ inter tuftum Thome A. et tuftum Vincentii Med. E. Anglia 238; 1485 quoddam ~um ‥ cum domibus superedificatis (Ch.) EHR III 319.  b c1180 unum toftum ad inhabitandum ‥ et alium ~um ‥ ubi possint res suas et catalla reponere Melrose 34; R. habet veterem ~um aule juxta domum suam et reddit inde xvj d. Boldon Bk. 14; 1326 quinque ~a non edificata quorum pastura valet per annum vj s. viij d. (Lincs) IPM 96/5 m. 2.