About
Menu

togare

togare [CL toga+-are; cf. CL togatus] 1 to clothe in a gown or toga (esp. as symbolizing civilian life or peacetime), enrobe (also in fig. context). b (p. ppl. as adj.) of, pertaining to, or concerned with civilian life or peacetime. c (ppl. as sb., mil.) class of soldier. rubra purpura regum / qua regnatores funguntur jure togati Aldh. VirgV 190; proceres ~atos, i. quirites getunecude GlP 374; coverer, cooperire, ~are, tegere Gl. AN Ox. f. 154r; tua ‥ conjux / ‥ / si sit ‥ lite togata / ‥ / ‥ infelix vir eam servare tenetur D. Bec. 2017; non oportet te in excercitu incidere nisi ~atum vel loricatum Bacon V 153; castrorum ‥ tecta ‥ rutilis ~avit amictibus Ps.-Elmh. Hen. V 75 p. 218.  b quando ‥ ~atus negligeret [orationem] qui ‥ stipatoribus fusis ‥ nec atrocitate vulnerum nec mortis confinio potuit argui quin ‥ Deo suplicaret? W. Malm. GR I 49; quis in armata militia strenuior? quis in ~ata subtilior? Gir. TH III 51.  c s1356 in toto exercitu domini principis fuerant ‥ quatuor milia ~atorum, mille servientes, et duo milia sagittariorum Baker f. 140b; s1356 capitaneus de la B. ‥ recessit cum sexaginta ~atis et c sagittariis Ib. f. 143b. 2 (p. ppl. as sb. f., sc. fabula) form of comedy in Roman dress. a1192 Afranius ~atarum scriptor in ea ~ata que ‘Compitalia’ inscribitur ‥ inquit ‥ [Macrob. Sat. VI 1] P. Blois Ep. 92. 3 f. l. angues ‥ †togatorum demones [Serv. G. III 417: ἀγαθοὶ δαίμονες] esse putabant, quos Latini ‥ ‘genios’ vocant Alb. Lond. DG 6. 19.

Saved

Recent