tofus
tofus, tufa, tuff, porous stone
tōfus (tōphus), i, m.,
- tufa or tuff; Ital. tufo, Plin. 17, 4, 3, § 29; 36, 22, 48, § 166; Vitr. 2, 7; Front. Aquaed. 122; Verg. G. 2, 214; Ov. M. 3, 160; 8, 562; Stat. S. 4, 3, 52.
tōfus (tōphus), ī, m., Tuffstein, Tuff (ital. tufo), eine poröse u. bröckelige Steinart, Verg., Plin. u.a.
chelydri ‥ in ‥ lapidosis nascuntur terris ‥ et tophos sectantur pro cibo
toffus, lapis oculosus
aqua ‥ usque ad ~um [juxta ecclesiam ] S. Michaelis de C. propria est S. Stephani. licet autem Anselino [de C. ] in eodem ~o palos figere et piscariam facere
fornix ex lapide et ~o levi decenter composita est
alii spongiosi, ut lapides thophi ac pumex
thophus lapis est †lenis [l. levis ] et spongiosus ‥ qui ‥ coquitur in fornace
bubo, bufo, tufus, tubus
tōfus (14) (tōphus), ī, m. , tuf, pierre spongieuse et friable : Virg. G. 2, 214 ; Plin. 17, 29 ; Stat. S. 4, 3, 52.
tōfus (-phus) ī, m
- tufa, tuff, porous stone: scaber, V., O.