About
Menu

torchare

torchare, ~iare, ~ere [AN torcher; cf. AN torchis] 1 to wipe or rub down. [fugatores] debent ‥ ipsos [sc. boves] ‥ prurire, striliare, torcare Fleta 167. 2 to daub or plaster wall with clay or sim., torch. 1275 pro stramine et feno ad ~end' iiij s. vj d. (Works) KR Ac 467/6 (2) m. 3; 1277 in sabulon' et argillo empt' ad ~iandum dictum stabulum (Works) Ib. 467/6 (3); 1279 pro litera ad torgiand' x d. (Works) Ib. 467/7 (7); 1369 in dicta domo crestand' exterius et ~and' interius xj s. (Eastwood, Essex) MinAc 840/30 m. 2. 3 to furnish, equip (w. defensive structure), or ? f. l. c1219 facit illud [sc. castellum] firmare de garoil ‥ et facit illud torchiare [MS: torchiare cum] albesteriis et lanceariis et breteschiis de ligno per loca RL I 64.

Saved

Recent