About
Menu

torcharius

torcharius [torchare+-arius], ~iarius 1 of or pertaining to daubing or plastering. b (as sb. f.) daubing or plastering, ‘torching’. 1289 in cl carettatis arsilli empt' ad opera torchar' (Works) KR Ac 467/20 m. 4.  b 1318 in vj carectatis sablon' pro tegularia et ~iaria quesitis (Works) KR Ac 468/20 f. 20; 1361 tres camere adjacentes ‥ indigent tegularia ‥ ~aria, lath' IMisc 182/12 m. 7. 2 (as sb. m.) one who daubs or plasters, ‘torcher’. 1287 in stipendiis carpentariorum, plumbariorum, tegulatorum, sclattariorum, ~ariorum Pipe 136 r. 26.

Saved

Recent