About
Menu

torchator

torchator [torchare+-tor], ~iator, one who daubs or plasters, ‘torcher’. 1212 dealbatores et luti appositores et ~iatores [capiant] ij d. cum conredio (Lib. Cust.) MGL II 86; 1276 in stipendiis cementariorum, carpentariorum, torgatorum Chanc. Misc. 3/21/19; c1282 in iij torchioribus per ij dies (Works) KR Ac 467/11; 1300 cum vadiis carpentariorum, cementariorum, fabrorum, ~eatorum AcWardr 93; 1319 ~iatori operanti circa diversos muros (Works) KR Ac 469/1.

Saved

Recent